Szkoła przestrzenią wdrażania ucznia do samowychowania

Ewa Miśkowiec

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/SPI.2019.1.004

Abstrakt


W procesie samowychowania wychowanek, stając się dla siebie wychowawcą, podejmuje wysiłek stawania się sobą poprzez wybór konkretnej, własnej drogi życiowej, podejmowanie samodzielnych decyzji i przyjmowanie za nią odpowiedzialności oraz poprzez kształtowanie poczucia własnej wartości, poznania siebie, akceptowania, formowania ideału własnej osoby i jego realizowania. Działania te nie pojawiają się w aktywności wychowanka samoczynnie. Etap wdrażania do samowychowania przypada na średni wiek szkolny, co oznacza, że szkoła jest tą przestrzenią, w której należy poszukiwać działań wdrażających do procesu samowychowania. Ciągle niedostatecznie opisane czynniki środowiskowe podjęcia pracy nad sobą stały się podstawą do dokonania analizy obszarów wychowawczych szkoły i wskazania na drzemiące w nich możliwości. Celem artykułu jest ukazanie roli wychowawcy/nauczyciela jako inspiratora i organizatora działalności samowychowawczej ucznia, rolę działalności organizacyjnej szkoły, ze szczególnym wskazaniem na udział w niej uczniów, wyrażającej się w samorządności, na znaczącą rolę grupy oraz czasu godzin wychowawczych. Podstawą do napisania artykułu stała się analiza literatury pedagogicznej dotyczącej samowychowania oraz pedeutologii. Analizowana problematyka wskazująca powyższe obszary oddziaływań ukazuje aspekty zarówno teoretyczne jak i praktyczne tychże oddziaływań.


Słowa kluczowe


wychowanie, samowychowanie, szkoła, nauczyciel; uczeń

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Ekert K., Jak pracować z młodzieżą na lekcjach wychowawczych, Instytut Edukacji Społecznej, Wrocław 2015.

Jundziłł I., O samowychowaniu, Nasza Księgarnia, Warszawa 1975.

Kosz J., Współdziałanie w szkole – oczekiwanie i potrzeba współczesnej praktyki edukacyjnej, „Forum Dydaktyczne” 2009, nr 5‒6, s. 107‒118.

Łobocki M., Teoria wychowania w zarysie, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2004.

Matulka Z., Samowychowanie chrześcijańskie, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 1995.

Ministerstwo Edukacji Narodowej, O programie wychowawczym szkoły, Biblioteczka Reformy, Warszawa 2001.

Okoń W., Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2001.

Pacek S., Jak kierować samowychowaniem uczniów, WSiP, Warszawa 1984.

Pietrasiński Z., Kierowanie własnym rozwojem, Iskry, Warszawa 1977.

Ramik-Mażewska I., Klasa szkolna jako przestrzeń innego, „Studia Edukacyjne” 2015, nr 34, s. 89‒100.

Sempryk J., Podmiotowość i partnerstwo w wychowaniu, „Perspektiva. Legnic­kie Studia Teologiczno-Historyczne” 2006, R. 5, nr 2(9), s. 109‒121.

Sowiński A.J., Samowychowanie w interpretacji pedagogicznej, Oficyna IN PLUS, Szczecin 2006.

Sowisło M., Funkcje samorządu uczniowskiego: założenia i rzeczywistość, WSP, Kraków 1996.

Szybiak I., Z dziejów szkoły, w: Sztuka nauczania, t. 2: Szkoła, red. K. Konarzewski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991.

Tarnowski J., Pedagogika dialogu, w: Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 1992.

Tchorzewski A.M. de, Wstęp do teorii wychowania, Akademia Ignatianum w Krakowie Wydawnictwo WAM, Kraków 2016.

Ziółkowski P., Samorząd uczniowski – idee, uwarunkowania, doświadczenia, Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Gospodarki, Bydgoszcz 2014.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Aktualne numery
ISSN 2450-5358

e-ISSN 2450-5366

Poprzedni: ISSN 2299-4890

Partnerzy platformy czasopism