Karolewicz G. (2002). Potrzeba badań nad biografistyką pedagogiczną, Lublin: Katolicki Uniwersytet Lubelski. Wydział Nauk Społecznych.

Lalak D., Ostaszewska A. (2016). Źródła do badań biograficznych. Listy – dzienniki – pamiętniki – blogi – materiały wizualne, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Majorek C. (1997).“Rola badań biograficznych w rekonstrukcji dziejów oświaty i pedagogiki w Galicji,”[in:]C. Majorek, J. Potoczny (eds.), Galicja i jej dziedzictwo, vol. 9: Biografie pedagogiczne. Szkice do portretu galicyjskiej pedagogiki, Rzeszów: Wydawnictwo WSP, pp. 11–24.

Marek Z., Walulik A. (2019). Pedagogika świadectwa. Perspektywa antropologiczno-kerygmatyczna, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum.

Michalski G. (2004). “Źródła do badań biograficznych w historii wychowania,” [in:] T. Jałmużna, I. Michalska, G. Michalski (eds.), Konteksty i metody w badaniach historyczno-pedagogicznych, Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”, pp. 171–181.

Podgórska E. (1993). “Autobiografia jako źródło dla historii wychowania,” [w:] T. Jałmużna, I. and G. Michalski (eds.), Metodologia w badaniach naukowych historii wychowania, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, pp. 227–234.

Szulakiewicz W. (2007). “Biografistyka w polskiej historiografii edukacyjnej,” [in:] W. Jamrożek, K. Kabacińska, K. Ratajczak, W. Szulakiewicz (eds.), Powiązania rodzinne wśród twórców polskiej teorii i praktyki, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, pp. 9–33.

Szulakiewicz W.(2013).“Ego-dokumenty i ich znaczenie w badaniach naukowych, ”Przegląd Badań Edukacyjnych, no. 16, pp. 65–84.

Szulakiewicz W. (ed.) (2015). Badania biograficzne w pedagogice. Studia źródłowe i bibliograficzne. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.