Wiedeński model kontroli spraw unijnych po wejściu w życie Traktatu z Lizbony – teoria i praktyka

Abstrakt

Jeszcze przed formalnym przystąpieniem Austrii do struktur integracyjnych w noweli konstytucyjnej z dnia 15 grudnia 1994 r. określone zostały konstytucyjnoprawne podstawy mechanizmu współpracy parlamentu z rządem w zakresie spraw związanych z członkostwem we Wspólnotach/Unii. Wprowadzony do Federalnej Ustawy Konstytucyjnej nowy podrozdział B zatytułowany Unia Europejska (art. 23a–23f) stworzył szeroki mechanizm konsultacyjny między ciałami ustawodawczymi – Radą Narodową i Radą Federalną a rządem federalnym w sprawach dotyczących członkostwa w Unii Europejskiej. Wiedeński model kontroli spraw unijnych gwarantuje obu izbom parlamentu aktywny udział w wewnątrzpaństwowych procesach decyzyjnych dotyczących spraw integracyjnych. Kooperatywne współdziałanie parlamentu i rządu w sprawach związanych z członkostwem w Unii Europejskiej stara się bowiem godzić interesy narodowe z wymogami integracyjnymi. Wiedeński system kontroli spraw unijnych stał się wzorcem dla rozwiązań ustrojowych przyjętych m.in. w chorwackim Saborze, słowackiej Radzie Narodowej oraz węgierskim Zgromadzeniu Narodowym.