Kształtowanie stosunków pomiędzy państwem a niekatolickimi związkami wyznaniowymi w drodze umów zawieranych na podstawie art. 25 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 8 zd. 3 Konstytucji Republiki Włoskiej

Abstrakt

Autorka artykułu omawia zagadnienie umów zawieranych przez państwo z niekatolickimi związkami wyznaniowymi na podstawie przepisów konstytucji. Jej głównym celem jest wskazanie podobieństw między regulacją zastosowaną w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i w Konstytucji Republiki Włoskiej, które są oparte na tych samych zasadach. Dowodem na poparcie tezy jest szeroko omawiane zagadnienie bilateralizmu w stosunkach ze związkami wyznaniowymi, a zwłaszcza w stosunkach z niekatolickimi związkami konfesyjnymi. Podobieństwa są skutkiem wzorowania się polskiego ustawodawcy na regulacjach włoskich. Doświadczenia Republiki pokazały bowiem, że zasada bilateralizmu jest rozwiązaniem efektywnym. System ten jest na tyle elastyczny, że może ewoluować na przestrzeni czasu. Zakłada też możliwość przystąpienia do niego wszystkich związków wyznaniowych, niezależnie od ich liczebności i tradycji.