ANALIZA PSYCHOMETRYCZNA KWESTIONARIUSZA ASERTYWNOŚCI NAUCZYCIELA
(OBSZAR B – PRZEJAWIANIE ASERTYWNOŚCI W KONTAKCIE Z RODZICAMI UCZNIÓW)
DOI:
https://doi.org/10.12775/PBE.2025.021Keywords
KAN, asertywność, gotowość do przejawiania asertywności, asertywność nauczycieli, kontakty z rodzicami uczniów, badanie asertywnościAbstract
Zgodnie z zapowiedziami zamieszczonymi w pierwszej naszej publikacji pod tytułem Analiza psychometryczna Kwestionariusza Asertywności Nauczyciela (obszar A – Przejawianie asertywności w kontakcie z uczniami) z 2021 roku oraz w drugiej z 2022 roku, o podobnie brzmiącym tytule: Analiza psychometryczna Kwestionariusza Asertywności Nauczyciela (obszar C – Przejawianie asertywności w kontakcie z nauczycielami i obszar D – Przejawianie asertywności w kontakcie z przełożonym), niniejsza propozycja wydawnicza, dotycząca obszaru B – Przejawiania asertywności w kontakcie z rodzicami uczniów, wieńczy efekty podjętych prac nad budową Kwestionariusza Asertywności Nauczyciela (KAN) autorstwa Teresy Zubrzyckiej-Maciąg i Janusza Kirenki. Przedłożone tutaj analizy psychometryczne wyczerpały zatem zaproponowaną strukturę modułową narzędzia w czterech jego obszarach, tj. kontaktów z uczniami (A), innymi nauczycielami (C), dyrektorem (D) oraz rodzicami (B). Teoretyczną podstawę przygotowanego narzędzia stanowi behawioralno-kognitywno- fenomenologiczna koncepcja Ryszarda Poprawy (1998), traktująca asertywność jako dyspozycję osobowościową. Badania przeprowadzono w grupie 754 nauczycieli oraz w grupach mniejszych zgodnie z przyjętymi procedurami. Dokonane analizy oceny rzetelności i trafności narzędzia, w tym analiza związków z innymi narzędziami (COPE – C.S. Carver, M.S. Scheier i J.K. Weintraub; INTE – N.S. Schutte, J.M. Malauff, L.E. Hall, D.J. Haggerty, J.T. Cooper, C.J. Golden i I. Dornheim; SOC-29 – A. Antonovsky; NEO-FFI – P.T. Costa i R.R. McCrae oraz SES – M. Rosenberg), pozwoliły uznać Kwestionariusz Asertywności Nauczyciela (obszar B), analogicznie do KAN (obszary A, C i D), za narzędzie trafne kryterialnie.
References
Antonovsky, A. (1995). Rozwikłanie tajemnicy zdrowia. Jak radzić sobie ze stresem i nie zachorować. Warszawa: Fundacja IPN.
Antonovsky, A. (1997). Poczucie koherencji jako determinanta zdrowia. W: I. Heszen-Niejodek, H. Sęk (red.), Psychologia zdrowia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Austin, E.J., Saklofske, D.H., Egan, V. (2005). Personality, Well-Being and Health Correlates of Trait Emotional Intelligence. Personality and Individual Differences, 38(3), 547–558, https://doi.org/10.1016/j.paid.2004.05.009.
Bar-On, R. (1997). Emotional Quotient Inventory: Technical Manual. Toronto: Multi-Health Systems.
Bartkowiak, G. (2009). Człowiek w pracy. Od stresu do sukcesu w organizacji. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.
Bartkowiak, G. (2010). Psychologia w zarządzaniu. Nowe spojrzenie. Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego.
Bishop, G.D. (2007). Psychologia zdrowia. Wrocław: Wyd. ASTRUM.
Brackett, M.A., Salovey, P. (2008). Pomiar inteligencji emocjonalnej skalą Mayer-Salovey- Coruso Emotional Intelligence Test. W: M. Śmieja, J. Orzechowski (red.), Inteligencja emocjonalna. Fakty, mity, kontrowersje. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Branden, N. (1998). 6 filarów poczucia własnej wartości. Łódź: Ravi.
Braun-Gałkowska, M. (1994). W tę samą stronę. Warszawa: Wydawnictwo Krupski i S-ka.
Brzeziński, J. (2003). Metodologia badań psychologicznych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Ciarrochi, J.V., Chan, A.Y.C., Caputi, P. (2000). A Critical Evaluation of the Emotional Intelligence Construct. Personality and Individual Differences, 28(3), 539–561, https://doi.org/10.1016/S0191-8869(99)00119-1.
Cichocki, A. (2000). Kwalifikacje i kompetencje nauczycielskie w kontekście szkoły społeczeństwa informacyjnego. W: G. Koć-Seniuch, A. Cichocki (red.), Nauczyciel i uczniowie w dyskursie edukacyjnym. Wybrane problemy do zajęć konwersatoryjnych z pedagogiki. Białystok: Trans Humana.
Cohen, S., Evans, G.W., Stokols, D., Krantz, D.S. (1986). Behavior, Health, and nvironmental Stress. New York: Plenum Publishing Corp.
Costa, P.T. Jr., McCrae, R.R. (1985). The NEO Personality Inventory Manual. Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.
Costa, P.T. Jr., McCrae, R.R. (1992). Revised NEO Personality Inventory (NEO-PI-R) and NEO Five-Factor Inventory (NEO-FFI) Professional Manual. Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.
Cote, S., Miners, C.T.H. (2006). Emotional Intelligence, Cognitive Intelligence, and Job Performance. Administrative Science Quarterly, 51, 1–28.
Czabała, C., Sęk, H. (2000). Pomoc psychologiczna. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki, t. 3. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Dolińska-Zygmunt, G. (2001). Orientacja salutogenetyczna w problematyce zdrowotnej. Model Antonovsky’ego. W: G. Dolińska-Zygmunt (red.), Podstawy psychologii zdrowia. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Dudel, B. (2000). Relacje nauczyciel–rodzice a potrzeby dzieci. W: A.A. Kotusiewicz (red.), Myśl pedeutologiczna i działanie nauczyciela. Białystok: Trans Humana.
Ellis, B.H., Miller, K.I. (1993). The Role of Assertiveness, Personal Control, and Participation in the Prediction of Nurse Burnout. Journal of Applied Communication Research, 21(4), 327–342.
Farber, B.A. (1991). Crisis in Education. Stress and Burnout in the American Teacher. San Francisco, Kalifornia: Jossey-Bass.
Fensterheim, H., Baer, J. (1999). Nie mów “Tak”, gdy chcesz powiedzieć “Nie”. Jak nauczyć się asertywności. Warszawa: Książka i Wiedza.
Ferguson, J. (1999). Asertywność doskonała. Poznań: REBIS.
Folkman, S., Lazarus, R.S. (1980). An Analysis of Coping in a Middle-Aged Community Sample. Journal of Health and Social Behavior, 21, 219–239.
Furnham, A., Rawles, R. (1994). Interpersonal Influence and Coping Strategies. Personality and Individual Differences, 16(2), 357–361.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., Anderson, R.E. (2014). Multivariate Data Analysis. 7th ed. Upper Saddle River: Pearson Education.
Heszen-Niejodek, I. (1994). Coping Style and Coping with Somatic Illness. Polish Psychological Bulletin, 25(1), 3–13.
Heszen, I., Sęk, H. (2008). Psychologia zdrowia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Holahan, C.J., Moos, R.H. (1990). Life Stressors, Resistance Factors, and Improved Psychological Functioning: An Extension of the Stress Resistance Paradigm. Journal of Personality and Social Psychology, 58, 909–917.
Jakubik, A. (1997). Zaburzenia osobowości. Warszawa: PZWL.
Jedliński, K. (1998). Jak wyjść z dołka. Charaktery, 12, 33–34.
Jimenez, A.P., Garcia-Buades, M.E., Riquelme, I. (2021). Development of Emotional Intelligence and Assertiveness in Physiotherapy Students and Effects of Clinical Placements. Physiotherapy Theory and Practice, https://doi.org/10.1080/09593985.2021.2005200.
Kawka, Z. (1998). Między misją a frustracją. Społeczna rola nauczyciela. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Koć-Seniuch, G. (2000). Od kwalifikacji do kompetencji nauczycielskich. W: G. Koć-Seniuch, A. Cichocki (red.), Nauczyciel i uczniowie w dyskursie edukacyjnym. Wybrane problemy do zajęć konwersatoryjnych z pedagogiki. Białystok: Trans Humana.
Kozielecki, J. (1981). Psychologiczna teoria samowiedzy. Warszawa: PWN.
Krol-Fijewska, M. (1992). Trening asertywności. Warszawa: IPZiT, PTP.
Kuczyńska, A., Janda-Dębek, B. (2002). Subiektywna interpretacja sytuacji a style radzenia sobie ze stresem. W: I. Heszen-Niejodek (red.), Konteksty stresu psychologicznego (ss. 13–26). Katowice: Uniwersytet Śląski.
Kulas, H. (1986). Samoocena młodzieży. Warszawa: WSiP.
Kwiatkowski, P. (2000). Między przemocą a bezradnością, czyli o niektórych wychowawczych aspektach asertywności. W: M. Jabłońska (red.), Nauczyciel w zmieniającej się rzeczywistości społecznej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Lendzion, A. (2010). Relacja nauczyciel–rodzic, współpraca czy konflikt? W: K. Stępień (red.), Zawód: nauczyciel. Trudności i perspektywy. Lublin: Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej.
Lepore, S.J., Evans, G.W. (1996). Coping with Multiple Stressors in the Environment. W: M. Zeidner, N.S. Endler (red.), Handbook of Coping. New York: Wiley. Łosiak, W. (2008). Psychologia stresu. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
Łukasiewicz-Wieleba, J. (2014). Dziecko jako podmiot działań nauczycieli i rodziców. W: J. Łukasiewicz-Wieleba (red.), Nauczyciele i rodzice. Komunikacja, relacje, współpraca (ss. 59–68). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej.
Majewicz, P. (1998). „Ja i Inni” – skala do badania zachowań asertywnych. Psychologia Wychowawcza, 5, 448–454.
Makowska, H., Poprawa, R. (2001). Radzenie sobie ze stresem w procesie budowania zdrowia. W: G. Dolińska-Zygmunt (red.), Podstawy psychologii zdrowia. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Matheny, K.B., Aycock, D.W., Pugh, J.L., Curlette, W.L., Silva Cannella, K.A. (1986). Stress Coping: A Qualitative and Quantitative Synthesis with Implications for Treatment. The Counseling Psychologist, 14(4), 499–549, https://doi.org/10.1177/0011000086144001.
Mayer, J.D., Salovey, P. (1997). What Is Emotional Intelligence? W: P. Salovey, D.J. Sluyter (red.), Emotional Development and Emotional Intelligence. New York: Basic Books.
Mączyński, J. (1993). Behawioralny i kognitywny trening asertywności. Prace Psychologiczne, 34, 41–56.
McKay, M., Davis, M., Fanning, P. (2001). Sztuka skutecznego porozumiewania się. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Migdał, K. (2003). Psychologia w praktyce społecznej. Warszawa: Wyższa Szkoła Ekonomiczna.
Moos, R.H., Schaefer, J. (1993). Coping Resources and Processes: Current Concepts and Neasures. W: L. Goldberger, S. Breznitz (red.), Handbook of Stress: Theoretical and Clinical Aspects. New York: The Free Press.
Mroziak, B. (1994). A. Antonovsky’ego koncepcja salutogenezy i poczucia koherencji (SOC). Nowiny Psychologiczne, 1, 5–16.
Neidhardt, E.J., Weinstein, M.S., Conry, R.F. (1998). Jak opanować stres. Poradnik bez trików. Skuteczny poradnik dla każdego. Lublin: Wydawnictwo Książki Pomoż Sam Sobie.
Niebrzydowski, L. (1976). O poznaniu i ocenie samego siebie. Warszawa: Nasza Księgarnia.
Niebrzydowski, L. (1999). Psychologia ludzkich potrzeb, aspiracji i możliwości. Łódź: Wyd. Lodart SA.
Ogińska-Bulik, N. (2006). Stres zawodowy w zawodach usług społecznych. Źródła – konsekwencje – zapobieganie. Warszawa: Centrum Doradztwa i Informacji Difin.
Parray, W.M., Kumar, S., David, B.E. (2020). Investigating the Impact of Assertiveness Training on Assertiveness and Self-Esteem of High School Students. Polish Psychological Bulletin, 51(3), 171–176, https://doi.org/10.24425/ppb.2020.134724.
Pasikowski, T. (2001). Struktura i funkcje poczucia koherencji: analiza teoretyczna i empiryczna weryfikacja. W: H. Sęk, T. Pasikowski (red.), Zdrowie – stres – zasoby. Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora.
Pervin, L.A. (2002). Psychologia osobowości. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Pervin, L.A., John, O.P. (2002). Psychologia osobowości: teoria i badania. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Petrides, K.V., Frederickson, N., Furnham, A. (2004). The Role of Trait Emotional Intelligence in Academic Performance and Deviant Behavior at School. Personality and Individual Differences, 36(2), 277–293, https://doi.org/10.1016/S0191-8869(03)00084-9.
Petrie, K., Rotheram, M.J. (1982). Insulators against Stress: Self-Esteem and Assertiveness. Psychological Reports, 5(3), 963–966.
Poprawa, R. (1996). Zasoby osobiste w radzeniu sobie ze stresem. W: G. Dolińska-Zygmunt (red.), Elementy psychologii zdrowia. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Poprawa, R. (1998). Jak rozumieć asertywność? Zarys behawioralno-kognitywno-fenomenologicznej koncepcji asertywności. Przegląd Psychologiczny, 41(3/4), 217–238.
Poprawa, R. (2000). Co znaczy być asertywnym? W: B. Kaja (red.), Wspomaganie rozwoju. Psychostymulacja i psychokorekcja, t. 2. Bydgoszcz: Wydawnictwo Uczelniane WSP w Bydgoszczy.
Poprawa, R. (2001a). Zasoby osobiste w radzeniu sobie ze stresem. W: G. Dolińska-Zygmunt (red.), Podstawy psychologii zdrowia. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Poprawa, R. (2001b). Asertywność – osobisty zasob w zmaganiu się ze stresem w relacjach interpersonalnych. W: G. Dolińska-Zygmunt (red.), Podstawy psychologii zdrowia. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Poprawa, R. (2001c). Asertywność wobec aktywności zawodowej człowieka. W: B. Wojtasik (red.), Podejmowanie decyzji zawodowych przez młodzież i osoby dorosłe w nowej rzeczywistości społeczno-politycznej (ss. 109–123). Wrocław: Instytut Technologii Eksploatacji.
Putkiewicz, E., Siellawa-Kolbowska, K.E., Wiłkomirska, A., Zahorska, M. (1999). Nauczyciele wobec reformy edukacji. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”.
Ratajczak, Z. (2007). Psychologia pracy i organizacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Rees, S., Graham, R.S. (1999). Bądź sobą. Trening asertywności. Warszawa: Książka i Wiedza.
Reykowski, J. (1970). „Obraz własnej osoby” jako mechanizm regulujący postępowanie. Kwartalnik Pedagogiczny, 15, 45–56.
Reykowski, J. (1992). Osobowość. W: T. Tomaszewski (red.), Psychologia ogólna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Romanowska-Tołłoczko, A. (2016). Samoocena a asertywność – kompetencje psychospołeczne przyszłych nauczycieli kultury fizycznej. Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, 54, 24–32.
Sadowska, M., Brachowicz, M. (2008). Struktura inteligencji emocjonalnej. Studia z Psychologii w KUL, 15, 65–79.
Salovey, P., Bedell, B. T., Detweiler, J. B., Mayer, J. D. (2005). Aktualne kierunki badań nad inteligencją emocjonalną. W: M. Lewis, J. M. Haviland-Jones (red.), Psychologia emocji. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Salovey, P., Mayer, J. D. (1990). Emotional Intelligence. Imagination Cognition and Personality, 9, 185–211.
Schutte, N.S., Malouff, J.M., Bobik, C., Coston, T.D., Greeson, C., Jedlicka, C., Rhodes, E., Wendorf, G. (2001). Inteligencja emocjonalna a relacje interpersonalne. The Journal of Social Psychology, 141(4), 523–536, https://doi.org/10.1080/00224540109600569.
Sęk, H. (1988). Rola asertywności w kształtowaniu zdrowia psychicznego. Ustalenia terminologiczne i metodologiczne. Przegląd Psychologiczny, 31(3), 787–807.
Sęk, H. (1996). Specyfika wypalenia u nauczycieli. W: H. Sęk (red.), Wypalenie zawodowe. Psychologiczne mechanizmy i uwarunkowania. Poznań: Zakład Wyd. K. Domke.
Sęk, H. (2000). Wypalenie zawodowe u nauczycieli. Uwarunkowania i możliwości zapobiegania. W: H. Sęk (red.), Wypalenie zawodowe. Przyczyny. Mechanizmy. Zapobieganie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Sęk, H. (2001). Salutogeneza i funkcjonalne właściwości poczucia koherencji. W: H. Sęk, T. Pasikowski (red.), Zdrowie – stres – zasoby. O znaczeniu poczucia koherencji dla zdrowia. Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora.
Sheridan, Ch.L., Radmacher, S.A. (1998). Psychologia zdrowia. Wyzwanie dla biomedycznego modelu zdrowia. Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia PTP.
Shouhani, F., Mihandoost, Z., Mami, S. (2022). The Effect of Assertiveness and Stress Management Training on Self-Regulation and Resilience Building among Adolescent Female Students. Journal of Basic Research in Medical Sciences, 9(2), 43–51.
Siuta, J. (2006) Inwentarz Osobowości NEO-PI-R Costy PT Jr i McCrae RR. Adaptacja polska. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.
Stojanowska, E. (1992). Ja-idealne oraz społeczne wzmocnienia a asertywność autoprezentacji. Przegląd Psychologiczny, 35(2), 173–184.
Szewczuk, W. (red.). (1985). Słownik psychologiczny. Warszawa: Wiedza Powszechna.
Szymona, K. (2008). Zaburzenia nerwicowe a poczucie koherencji. Łódź: Wydawnictwo Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi.
Śmieja, M., Orzechowski, J. (2008). Inteligencja emocjonalna: fakty, mity, kontrowersje. W: M. Śmieja, J. Orzechowski (red.), Inteligencja emocjonalna. Fakty, mity, kontrowersje. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Smith, A., Jones, B. (2015). The Relationship between Assertiveness and Social Anxiety: A Meta-Analysis. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 46, 267–274.
Tedeschi, J.T., Norman, N. (1985). Social Power, Self-Presentation and the Self. W: B.R. Schlenker (red.), The Self and Social Life. New York: McGraw Hill.
Terelak, J.F. (2008). Człowiek i stres: koncepcje, źródła, reakcje, radzenie sobie, modyfikatory. Bydgoszcz–Warszawa: Oficyna Wydawnicza Branta.
Tomaka, J., Palacios, R., Schneider, K.T., Colotla, M., Concha, J.B., Herrald, M.N. (1999). Assertiveness Predict Threat and Challenge Reactions of Potential Stress among Women. Journal of Personality and Social Psychology, 76, 1008–1021, https://doi.org/10.1037/0022-3514.76.6.1008.
Tucholska, S. (1999). Stres zawodowy u nauczycieli: poziom nasilenia i symptomy. Psychologia Wychowawcza, 42(3), 227–246.
Walczewska-Klimczak, G. (1993). Autorytet nauczyciela w środowisku małego miasta. W: A. Przecławska (red.), Relacje między ludźmi jako przedmiot badań pedagogicznych. Warszawa: Uniwersytet Warszawski.
Williams, J.M., Stout, J.K. (1985). The Effect of High and Low Assertiveness on Locus of Control and Health Problems. The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 119(2), 169–173, https://doi.org/10.1080/00223980.1985.10542884.
Wojciszke, B. (1986). Struktura „ja”, wartości osobiste i zachowanie. Warszawa: Wyd. PAN.
Wosik-Kawala, D. (2013). Rozwijanie kompetencji emocjonalnych uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej.
Wrona-Polańska, H. (2003). Zdrowie jako funkcja twórczego radzenia sobie ze stresem. Psychologiczne mechanizmy i uwarunkowania zdrowia w zawodzie nauczyciela. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej w Krakowie.
Zawadzki, B., Strelau, J., Szczepaniak, P., Śliwińska, M. (1998). Inwentarz Osobowości NEO-FFI Costy i McCrae. Adaptacja polska. Podręcznik. Warszawa: PTP.
Zeidner, M., Saklofske, D. (1996). Adaptive and Maladaptive Coping. W: M. Zeidner, N.S. Endler (red.), Handbook of Coping: Theory Research Applications. New York: Wiley.
Ziółkowska-Maciaszek, D. (2010). Konflikty szkoła – rodzice. Dyrektor Szkoły, 1, 30–32.
Zubrzycka-Maciąg, T. (2011). Trening asertywności w kształceniu pedagogicznym. Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej.
Zubrzycka-Maciąg, T. (2013). Psychospołeczne uwarunkowania stresu nauczycielek szkół podstawowych i gimnazjów. Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej.
Zubrzycka-Maciąg, T. (2024). The Pros and Cons of Preschool and Early School Teachers’ Collaboration with Parents in the Light of Their Experiences. Horyzonty Wychowania, 23(66), 61–71, https://doi.org/10.35765/hw.2024.2366.07.
Zubrzycka-Maciąg, T., Kirenko, J. (2015). Asertywność nauczycieli. Badania empiryczne. Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej.
Zubrzycka-Maciąg, T., Kirenko, J. (2021). Analiza psychometryczna Kwestionariusza Asertywności Nauczyciela (obszar A – przejawianie asertywności w kontakcie z uczniami). Przegląd Badań Edukacyjnych. Podręcznik Pracowni Narzędzi Badawczych, 33, https://doi.org/10.12775/PBE.2023.034.
Zubrzycka-Maciąg, T., Maciąg, M. (2012). Stres w pracy a wypalenie zawodowe nauczycieli. Studium Vilnense A, 9, 187–190.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Teresa Zubrzycka-Maciąg, Janusz Kirenko
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
Stats
Number of views and downloads: 180
Number of citations: 0
