Słowo myślane, pisane i mówione. Ferdinand Ebner w swoich listach do Luizy Karpischek

Abstrakt

Kiedy mówimy w kontekście naukowym o słowie, mamy zazwyczaj na myśli abstrakcyjne i bezosobowe słowo nauk ścisłych. Tymczasem każde słowo, funkcjonujące także w dziedzinie filozofii, jeśli ma mieć jakiekolwiek znaczenie, powinno mieć swoje powiązanie z życiem, a dokładniej, powinno być skierowane od konkretnego Ja do konkretnego Ty. Tak przynajmniej widzi to Ferdinand Ebner, jeden z twórców filozofii dialogu. W niniejszym artykule podjęta zostaje, na przykładzie listów Ebnera do jego przyjaciółki, Luizy Karpischek, próba prześledzenia ruchu słowa: pomiędzy słowem przeżywanym, myślanym, zapisywanym w listach i notatkach oraz wypowiadanym. Jest to, można by powiedzieć, swoista próba pokazania genezy poglądów „dialogika” znanych z książek filozoficznych. Tak jak w życiu, nie wszystko w listach zostało dopowiedziane, niektórych rzeczy czytelnik musi się domyślać.