Wychowanie do przebaczenia

Katarzyna Olbrycht

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/PCh.2016.022

Abstrakt


Przebaczanie jest jednym z najtrudniejszych procesów psychiczno-duchowych człowieka, a przebaczenie – jedną z najważniejszych egzystencjalnie decyzji i warunkiem zdrowego rozwoju. Uzasadnień dostarczają nauki społeczne, ale także filozofia. Dlatego ogromne znaczenie ma wychowanie do przebaczania. Może ono być traktowane jako kształcenie predyspozycji do wybaczania, pozytywnego nastawienia i umiejętności związanych z takim zachowaniem. Autorka proponuje jednak szersze ujęcie. Uważa, że przebaczanie jest procesem, który stwarza dla wszystkich uczestniczących w nim specyficzną sytuację – sytuację przebaczania. Sytuacja ta powstaje wokół przebaczenia jako wartości. Autorka, mówiąc o człowieku, przyjmuje stanowisko personalistyczne. W jego świetle jest to sytuacja głęboko osobowa, wyznaczona w swoim przebiegu przez osobowe lub antyosobowe relacje. Zakłada, że prawdziwe przebaczenie wymaga przyjęcia przez wszystkich zaangażowanych w tę sytuację osobowych postaw. Trudności z tym związane mogą być zmniejszane przez wychowanie do wybaczania. Obejmuje ono, jako podstawę, wychowanie do wartości osobowych, wśród nich – do przebaczenia i sytuacji przebaczania. Najważniejszą drogą jest kontakt z konkretnymi przykładami realizacji tych wartości, a przede wszystkim – bezpośrednie doświadczanie we własnym życiu ich realizacji przez inne osoby. Szczególne znaczenie dla wychowania do przebaczania ma wychowanie chrześcijańskie. Z jednej strony pokazuje racje dla przebaczania – bezwarunkową Bożą miłość i niekończącą się gotowość przebaczania, z drugiej – daje i wyjaśnia środki budowania w sobie i w innych postawy przebaczania, wspiera wysiłki w tej sferze życia.

Słowa kluczowe


wybaczanie; sytuacja wybaczania; wychowanie do przebaczania

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Jan Paweł II. „Kochajcie życie – ten dar i misję, które Bóg Wam powierza”. W: Podręcznik Pokolenia JPII. Ojcowskie słowo do młodych świata, Polski i Lednicy. Poznań: Duszpasterstwo Akademickie Dominikanów, 2008.

Kołakowski, Leszek. Mini wykłady o maxi sprawach. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2004.

Korczak, Janusz. Pisma Wybrane, t. II. Warszawa: Nasza księgarnia, 1978.

Król, Aldona. „Wychowanie do przebaczenia”. W: Wychowanie chrześcijańskie. Między tradycją a współczesnością, red. Alina Rynio, 432–442. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2007.

Olbrycht, Katarzyna. „Wychowanie do wartości – w centrum aksjologicznych dylematów współczesnej edukacji”, Paedagogia Christiana 1 (2012): 89–104.

Olbrycht, Katarzyna. Prawda, dobro i piękno w wychowaniu człowieka jako osoby. Katowice, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, 2000.

Ostrowska, Krystyna. „Psychologiczna analiza procesu przebaczania (w aspekcie wiary chrześcijańskiej)”. Biuletyn Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich 8 (1997): 4.

Ponikło, Tomasz. Józef Tischner. Myślenie według miłości. Ostatnie słowa. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2013.

Sobór Watykański II. „Konstytucja Duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes”. W: Sobór Watykański II. Konstytucje, dekrety, deklaracje. Poznań: Pallottinum, 2002.

Wojtyła, Karol. Osoba i czyn oraz inne studia antropologiczne. Lublin: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego KUL, 1994.


##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN 1505-6872 (print)
ISSN 2451-1951 (online)

Partnerzy platformy czasopism