Zaburzenia samoopieki związane z cyberchondrią u osób starszych z chorobami przewlekłymi

Abstrakt

Wraz ze wzrostem globalnej populacji osób starszych wzrasta również częstość występowania chorób przewlekłych, co wymaga od systemów opieki zdrowotnej intensywniejszego skoncentrowania się na potrzebach długoterminowej opieki dla osób starszych. Zachowania związane z samoopieką odgrywają kluczową rolę w zarządzaniu zdrowiem osób starszych cierpiących na choroby przewlekłe. Jednak w erze cyfrowej intensywne wyszukiwanie informacji zdrowotnych w Internecie może zakłócać, zamiast wspierać, procesy samoopieki. W tym kontekście cyberchondria — stan lęku zdrowotnego wywołany uporczywym poszukiwaniem informacji zdrowotnych online — pojawiła się jako rosnący problem w zakresie cyfrowych zachowań zdrowotnych, zwłaszcza wśród osób starszych.

Ograniczona cyfrowa wiedza zdrowotna, wysoka wrażliwość na niepewność oraz wzrost poziomu zależności przyczyniają się do zwiększonego ryzyka cyberchondrii w tej populacji, prowadząc do negatywnych skutków, takich jak niska zgodność z leczeniem, poleganie na niedokładnych informacjach, zaburzenia lękowe oraz osłabienie zachowań samoopiekuńczych. Niniejszy przegląd analizuje rozpowszechnienie cyberchondrii i jej wpływ na samoopiekę wśród osób starszych z chorobami przewlekłymi, wykorzystując dane epidemiologiczne i behawioralne z regionów o wysokim udziale starzejącej się populacji, takich jak Unia Europejska, Stany Zjednoczone i Japonia. Wyniki wskazują, że chociaż osoby starsze coraz częściej poszukują informacji zdrowotnych w Internecie, to jakość i sposób interpretacji uzyskanych informacji w znacznym stopniu wpływają na ich wyniki zdrowotne. W tym procesie pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu bezpiecznego dostępu do informacji oraz zarządzaniu lękiem poprzez doradztwo i edukację. (PNN 2026;15(1):36–43)