Racjonalność wydatków budżetowych w praktyce sektora publicznego na przykładzie prokuratury – zarys problemu

Abstrakt

Artykuł podejmuje problem relacji pomiędzy zasadą racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi a realizacją ustawowych zadań organów władzy publicznej, na przykładzie funkcjonowania prokuratury. Celem opracowania jest ukazanie, że obowiązek efektywnego i oszczędnego wykorzystania środków budżetowych, wynikający z przepisów ustawy o finansach publicznych, wchodzi w nieuniknione napięcie z konstytucyjnym obowiązkiem realizacji zadań publicznych, które z natury rzeczy nie mogą być podporządkowane kryteriom czysto ekonomicznym. W artykule przedstawiono propozycję ujęcia tej relacji w kategoriach systemowych, jako problemu ustrojowego, a nie wyłącznie zarządczego. Wskazano, że racjonalność finansowa powinna być traktowana jako zasada wspierająca wykonywanie funkcji publicznych, a nie ograniczająca ich zakres. Autor dowodzi, iż kluczem do rozwiązania konfliktu pomiędzy „logiką budżetu” a „logiką służby publicznej” jest stworzenie ram prawnych pozwalających na współistnienie obu porządków – poprzez rozwój instrumentów oceny proporcjonalności kosztowej i odpowiedzialności organizacji publicznej.