Jaki właściwie jest dziwny świat? O znaczeniu przymiotnika dziwny i jego bliskoznaczników
DOI:
https://doi.org/10.12775/LinCop.2017.009Słowa kluczowe
przymiotnik, ‘dziwność’, łączliwość, semantyka, definiowanieAbstrakt
Głównym przedmiotem badań w niniejszym artykule jest przymiotnik dziwny występujący w najczęstszej dla niego pozycji, tj. przy rzeczowniku. Celem analizy jest opis jego znaczenia prowadzący do sformułowania definicji semantycznej. Środkiem do niego jest charakterystyka łączliwości tego wyrażenia ukierunkowana na wskazanie ewentualnych ograniczeń selekcyjnych nałożonych na rzeczowniki mogące przy nim występować. Sformułowaniu zasadniczych hipotez semantycznych służy także porównanie rozpatrywanych właściwości leksykalnych centralnego przymiotnika dziwny z predykatami o podobnym znaczeniu, tj. wyrażeniami dziwaczny, nietypowy, osobliwy i specyficzny.
Bibliografia
Bogusławski A., 2005, Do teorii czasownika powiedzieć, Polonica 24–25, s. 139–155.
Bogusławski A., 2008, Semantyka, pragmatyka. Leksykografa głos demarkacyjny, Warszawa: Wydawnictwo TAKT.
Boryś W., 2005, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
Buttler D., 1978, Rozwój semantyczny wyrazów polskich, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Danielewiczowa M., 2002, Wiedza i niewiedza. Studium polskich czasowników epistemicznych, Warszawa: Katedra Lingwistyki Formalnej UW.
ISJP: Bańko M. (red.), 2000, Inny słownik języka polskiego, t. 1–2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Maryn D., 2009, O znaczeniach przedmiotowych i metatekstowych przymiotników zwykły i zwyczajny, w: B. Milewska, S. Rzedzicka (red.), Wokół słów i znaczeń III. Z zagadnień semantyczno-leksykalnych, Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, s. 293–300.
Przepiórkowski A., Bańko M., Górski R. L., Lewandowska-Tomaszczyk B. (red.), 2012, Narodowy Korpus Języka Polskiego, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
PSWP: Zgółkowa H. (red.), 1994–2005, Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, t. 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz.
SJPSz: Szymczak M. (red.), 1988–1989, Słownik języka polskiego, t. 1–3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Stanosz B., 1977, Próba rewolucji w lingwistyce, w: B. Stanosz (red.), Lingwistyka a filozofia. Współczesny spór o filozoficzne założenia teorii języka, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, s. 5–18.
SWJP: Dunaj B. (red.), 1996, Słownik współczesnego języka polskiego, Warszawa: Wydawnictwo Wilga.
USJP: Dubisz S. (red.), 2003, Uniwersalny słownik języka polskiego, t. 1–4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Wierzbicka A., 1996, Semantics. Primes and Universals, Oxford–New York: Oxford University Press.
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2018 Linguistica Copernicana
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Statystyki
Liczba wyświetleń i pobrań: 419
Liczba cytowań: 0