Ciało-forteca i tekst. Praktyki somatyczne Roxane Gay

Résumé

Artykuł dotyczy praktyk somatycznych amerykańskiej pisarki i feministki Roxane Gay. Główny kierunek interpretacji wyznacza trauma koncentrująca się na otyłym ciele pisarki, postrzeganym przez nią jako dzieło lub osiągnięcie, a przyjmująca narracyjny kształt w książce wspomnieniowej Głód. Pamiętnik (mojego) ciała. Autorka artykułu bada praktyki somatyczne w obu obszarach. Po pierwsze, interesuje ją mechanizm kompulsywnego jedzenia, które jest długoletnią reakcją Gay na gwałt, jakiego doświadczyła jako dwunastoletnia dziewczynka; po drugie, bada tematykę, stylistykę i retorykę wspomnień. Ramę lektury wyznacza przede wszystkim teoria traumy i traumatycznej wizualizacji przedstawiona w książce Jill Bennett Widzenie empatyczne. Afekt, trauma i sztuka współczesna. Teoria ta pozwala zobaczyć w ciele Gay obiekt przypominający sztukę i zrozumieć, jak na traumatyczną pamięć nakłada się efekt widzialności. Wątki obecne we wspomnieniach Gay pozwalają z kolei spojrzeć na nie jak na tekst reparacyjny.