Rynek nieruchomości w Starej Warszawie w latach 1427–1453

Abstract

Artykuł został poświęcony badaniu funkcjonowania rynku nieruchomości w Starej Warszawie w drugiej ćwierci XV wieku. Podstawę źródłową stanowiła najstarsza z zachowanych księga ławnicza z lat 1427–1453, gdzie odnaleziono 141 zapisów kupna/sprzedaży głównie domów, kamienic, ogrodów i ziem ornych. Analizą objęto takie elementy, jak dynamika zapisów, ich wartość, rodzaje i ceny nieruchomości, czas trwania umów,
sezonowość zapisów, działanie systemu ratalnego, sposoby zabezpieczenia kontraktów oraz struktura społeczno-zawodowa osób dokonujących transakcji. Obserwacje wykazały niską
dynamikę rynku (przeciętnie 5 zapisów rocznie) przy jednoczesnym jego silnym ożywieniu w latach czterdziestych XV wieku.