Uczenie się w czasie pandemii – obszary trudności i próby optymalizacji procesu na podstawie autorefleksji studentów
DOI:
https://doi.org/10.12775/ED.2020.007Ključne reči
proces uczenia się, dydaktyka szkoły wyższej,Apstrakt
Badania, prezentowane w artykule, zmierzały do: – rozpoznania ob- szarów trudności identyfikowanych przez studentów w przebiegu własnego uczenia się w aspekcie nowej sytuacji epidemicznej i nauczania on-line; – rozpoznania dzia- łań zaplanowanych i podjętych przez uczestników badań w celu optymalizacji włas-nego procesu uczenia oraz sposobów monitorowania uzyskiwanych efektów; – okre- ślenia poczucia satysfakcji osób badanych z podjętej próby optymalizacji własnego procesu uczenia się. W badaniach, o charakterze diagnostycznym, wykorzystano metodę analizy dokumentów intencjonalnie tworzonych – 246 pisemnych raportów, sporządzonych przez studentów pedagogiki Uniwersytetu Śląskiego. Obszary trud- ności identyfikowane przez osoby badane dotyczyły: warunków organizacyjnych i higieny uczenia się; braku systematyczności w nauce oraz mało skutecznych tech- nik uczenia się. Studenci zaplanowali i zastosowali w praktyce wiele różnorodnych sposobów optymalizacji procesu uczenia się, dokonując pisemnej analizy własnego działania i jego efektów.
Reference
Callender, A.A., McDaniel, M.A. (2009). Te limited benefts of rereading educational texts. Contemporary Educational Psychology, vol. 34(1), s. 30–42.
Dylak, S. (2013). Architektura wiedzy w szkole. Warszawa: Difin.
Gilovich, T., Epley, N., Hanko, K. (2005). Shallow Toughts About the Self: Te Automatic
Components of Self-Assessment. W: M.D. Alicke, D.A. Dunning, J.I. Krueger (ed.) Te Self in Social Judgment. Studies in Self and Identity. New York: Psychology Press, s. 77–132.
Gollwitzer, P., Sheeran, P. (2006). Implementation Intentions and Goal Achievement: A Me- ta-analysis of Effects and Processes (wersja PDF).
Gurung, R.R. (2005). How Do Students Really Study (and Does It Matter)? Teaching Of Psychology, vol. 32(4), s. 239–241.
Illeris, K. (2006). Trzy wymiary uczenia się. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe DSWE.
Jackson, N. (2004). Developing the concept of metalearning. Innovations in Education
and Teaching International, vol. 41(4), November.
Karpicke, J.D., Butler, A.C., Roediger, H.I. (2009). Metacognitive strategies in studentlearning: Do students practise retrieval when they study on their own? Memory, vol. 17(4), s. 471–479.
Mezzirow, J. (2009). Transformative learning theory. W: J. Mezirow, E.W., Taylor (ed.).
Transformative Learning in Practise: Insights from Community. San Francisco: Jossey
– Bass.
Fook, J. (2006). Beyond reflective practice: reworking the “critical” in critical reflection.
Keynote speech for conference. Professional lifelong learning: beyond reflective practice, July 3, http://www.leeds.ac.uk/educol/documents/155665.pdf (dostęp: 27.07.2020 r.).
Łobocki, M. (2005). Metody i techniki badań pedagogicznych. Kraków: Impuls.
Nęcka, E., Orzechowski, J., Szymura, B. (2006). Psychologia poznawcza. Warszawa: Wy-
dawnictwo Naukowe PWN.
Rodek, V. (2019). Learning and its Effectiveness in Students’ Self – reflection. The New
Educational Review, vol. 55, No. 1.
Szczygieł, M., Cipora, K. (2014). Fałszywe przekonania na temat działania mózgu i zjawisk psychicznych, czyli neuromity i psychomity w edukacji. Edukacja, 2(127),
s. 53–66.
Szepietowska, E.M. (2013). Metapamięć. Perspektywa psychologiczna i kliniczna. Warszawa: Wydawnictwo Difin.
Uszyńska-Jarmoc, J. (2008). Komu sprzyja szkoła? Różnice w rozwoju kompetencji poznawczych i społecznych dzieci w młodszym wieku szkolnym. Psychologia Rozwo- jowa, t. 13, nr 2, s. 85–100.
Downloads
Objavljeno
Kako citirati
Broj časopisa
Sekcija
Stats
Number of views and downloads: 394
Number of citations: 0