Kto mówi? Pytanie o narrację w dobie pluralizmu

Grzegorz Wiończyk

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/TiCz.2015.036

Abstrakt


Religia jest fenomenem, jaki może być badany w ramach różnych paradygmatów naukowych w obrębie różnych dyscyplin. Zwrot hermeneutyczny, a także zwrot lingwistyczny uświadomiły nam, że nie jest możliwe zdystansowanie się od przedmiotu badania, co oznacza, że teolog konfesyjnie zaangażowany w tej materii nie różni się od badacza religii, który nie przystępuje do niego z powodów religijnych. Próba budowania refleksji trans-religijnej w konsekwencji jawi się także jako swego typu narracja zaangażowana, w tym przypadku na rzecz relatywizmu religijnego. Odwołując się natomiast do kategorii motywacji piszącego, trzeba przyznać, że może ona w sposób prawomocny i niedyskredytujący wykazywać cechy konfesyjne i nie sprawia, że tekst z tej motywacji powstały przestaje być tekstem naukowym. Narracja przyjmowana przez teologię dogmatyczną jest zatem takim sposobem mówienia, który ujawnia swoje konfesyjne zaangażowanie oraz czyni tekst pod tym względem klarownym, co świadczy o jej hermeneutycznej transparentności.  


Słowa kluczowe


narracja; pluralizm religijny; interpretacja; metodologia teologii

Pełny tekst:

PDF

##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN print   1731-5638
ISSN online 2391-7598

Partnerzy platformy czasopism