Teologia i Człowiek https://apcz.umk.pl/TiCz <p><strong></strong><a title="Teologia i Człowiek" href="http://www.teologiaiczlowiek.umk.pl/index.php?lang=pl&amp;m=page&amp;pg_id=1" target="_blank">Czasopismo</a> afiliowane przez Wydział Teologiczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wydawane od 2003 roku. Przez 10 pierwszych lat istnienia ukazywało się jako półrocznik, a od 2013 roku publikowane jest jako kwartalnik. Redagowane we współpracy z międzynarodową radą naukową teologów. Teksty w kolejnych zeszytach są klasyfikowane do sześciu działów: Artykuły i rozprawy, <span>Familia, </span>Orient, Ekumenia, Sprawozdania, Artykuły recenzyjne. </p><p><span>Czasopismo jest indeksowane w następujących bazach: </span>ERIH Plus, PBN/POL-Index, ICI Journals Master List, Google Scholar, DOAJ – Directory of Open Access Journals.</p><p>Punktacja Ministerstwa Edukacji i Nauki (Komunikat z dn. 9.02.2021): 70 punktów.</p> Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu pl-PL Teologia i Człowiek 1731-5638 <p><a href="https://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/deed.pl" target="_blank" rel="noopener">CC BY ND 4.0</a>. Posiadaczem prawa autorskiego (Licencjodawcą) jest Autor, który na mocy umowy licencyjnej udziela nieodpłatnie prawa do eksploatacji dzieła na polach wskazanych w umowie.</p> <ul> <li>Licencjodawca udziela Licencjobiorcy licencji niewyłącznej na korzystanie z Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego w następujących polach eksploatacji: a) utrwalanie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego; b) reprodukowanie (zwielokrotnienie) Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego drukiem i techniką cyfrową (e-book, audiobook); c) wprowadzania do obrotu egzemplarzy zwielokrotnionego Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego; d) wprowadzenie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego do pamięci komputera; e) rozpowszechnianie utworu w wersji elektronicznej w formule open access na licencji Creative Commons (CC BY-ND 3.0) poprzez platformę cyfrową Wydawnictwa Naukowego UMK oraz repozytorium UMK.</li> <li>Korzystanie przez Licencjobiorcę z utrwalonego Utworu ww. polach nie jest ograniczone czasowo ilościowo i terytorialnie.</li> <li>Licencjodawca udziela Licencjobiorcy licencji do Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego nieodpłatnie na czas nieokreślony</li> </ul> <p>PEŁEN TEKST UMOWY LICENCYJNEJ <a href="https://wydawnictwo.umk.pl/upload/files/dokumenty/Umowa%20z%20autorem%20do%20APCz%202017.pdf" target="_blank" rel="noopener">&gt;&gt;</a></p> Bazylika Grobu Pańskiego i powstanie kompleksu Haram al-Sharif w Jerozolimie https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/TiCz.2021.013 W IV wieku Jerozolima stała się miastem chrześcijańskim. Cesarz Konstantyn zbudował wspaniały kompleks Grobu Pańskiego. Na tamto miejsce zostały przeniesione wszystkie prerogatywy dawnej świątyni żydowskiej. Po zniszczeniach dokonanych przez Persów (614 r.), patriarcha Modest tylko w części mógł odbudować i odnowić tę wspaniałą świątynię. Jej opis przekazał nam Arkulf, który oglądał w 670 r. pozostałości struktur z poprzedniego okresu. W 638 r. święte miasto zostało zajęte przez kalifa Omara. W ten sposób rozpoczęła się sakralizacja Jerozolimy w tradycji islamskiej. Dla muzułmanów Jerozolima była pierwszą <em>qibla</em>, czyli wyznaczała kierunek modlitwy. To także miasto, do którego Mahomet odbył swoją cudowną, nocną podróż. Z tego powodu Jerozolima stała się trzecim świętym miejscem islamu, po Mekce i Medynie. Kalif Abd al-Malek (685-705) wzniósł w Jerozolimie muzułmańskie sanktuarium, rywalizujące z Mekką. Podobieństwo planu architektonicznego Haram al-Sharif i kompleksu konstantyńskiego bazyliki Grobu Pańskiego jest ewidentne. Przede wszystkim chodzi o oś, na której wzniesiono Kopułę Skały i meczet Al-Aksa. Te budowle były niejako przeciwstawione <em>Anastazis </em>i <em>Martyrium</em> konstantyńskiemu. Pod względem architektonicznym meczet Kopuły Skały jest budowlą o charakterze memoriału, tak jak rotunda <em>Anastazis</em>. Z kolei meczet al Aksa i <em>Martyrium</em> to miejsca zgromadzeń i sprawowania kultu. Mieczysław Celestyn Paczkowski Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-03-18 2021-03-18 54 2 101 122 10.12775/TiCz.2021.013 Niewykorzystana szansa? O inkluzywnym potencjale niemieckiej koncepcji duszpasterstwa szkolnego jako źródle inspiracji dla Kościoła w Polsce https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/TiCz.2021.008 <p>Młodzi ludzie postrzegają Kościół katolicki w Polsce jako instytucję zamkniętą na osoby o innym światopoglądzie oraz niezdolną do podejmowania otwartego dialogu w obliczu przemian społeczno-kulturowych. Przezwyciężeniu dostrzeganych przez młodzież dyskrepancji w działalności Kościoła, ale także napięć zachodzących pomiędzy inkluzją a ekskluzją w podejściu do religii w ramach procesów wychowania, edukacji i socjalizacji mogłoby pomóc duszpasterstwo szkolne, które jest jednym z zapomnianych zasobów w polskiej koncepcji edukacji religijnej. W tym kontekście celem niniejszego artykułu jest prezentacja duszpasterstwa szkolnego jako oferty pozalekcyjnej i całkowicie dobrowolnej, będącej płaszczyzną szeroko rozumianej inkluzji, która w centrum swoich działań stawia konkretną osobę - ucznia, rodzica lub nauczyciela - z całym jej bagażem doświadczeń o charakterze indywidualnym lub społecznym.</p> Mariusz Chrostowski Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-04-30 2021-04-30 54 2 9 25 10.12775/TiCz.2021.008 Formacja prezbiterów do duszpasterstwa osób z niepełną sprawnością https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/TiCz.2021.009 <p>Duszpasterstwo osób z niepełną sprawnością to forma działalności Kościoła, urzeczywistniającą posługę zbawczą Kościoła przez głoszenie takim ludziom słowa Bożego, działalność liturgiczną, posługę pasterską i świadectwo życia chrześcijańskiego. Specyfika niepełnosprawności i życia ludzi obarczonych nią wymaga odpowiedniego przygotowania przez niterów do pracy z nimi. Formacja ludzka polega w tym przypadku na kształtowaniu cech charakteru potrzebnych do współpracy z ludźmi z niepełną sprawnością. Z kolei formacja duchowa zmierza do pogłębienia miłości pasterskiej na wzór Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza oraz postawy służebnej wobec takich osób. Celem formacji intelektualnej jest przekazanie potrzebnej wiedzy dotyczącej niepełnosprawności i ludzi, którzy zostali nią dotknięci, natomiast formacja pastoralna zmierza do pogłębiania odpowiednich postaw nabywania umiejętności duszpasterskich. Formacja prezbiterów do duszpasterstwa osób z niepełną sprawnością powinna mieć charakter całościowy i integralny.</p> Dariusz Lipiec Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-04-28 2021-04-28 54 2 27 44 10.12775/TiCz.2021.009 Jezus w początkowej fazie judaizmu naukowego https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/TiCz.2021.010 Artykuł dotyczy początkowej fazy judaizmu naukowego w relacji do Jezusa. W XIX wieku niektórzy europejscy Żydzi przerwali swoje tradycyjne milczenie o najważniejszej ziemskiej postaci chrześcijństwa. Przede wszystkim zaczęli oni czytać Nowy Testament, traktując go w kategorach niezbędnego źródła na tym polu. Odkryli, że Jezus był prawdziwie żydowski. Niektórzy z nich (I.M. Jost, M. Zipser, L. Philippson, I.M. Rabbinowicz, A. Geiger, H. Rodrigues, M. Duschak, E. Grünebaum, M. Güdemann, A.A. Weill, E. Soloweyczyk, S. Hirsch) umieścili Go w centrum judaizmu, nawet jako faryzeusza, a niektórzy (J.L. Saalschütz, H. Graetz, J. Hamburger, E. Benamozegh, K. Magnus) ulokowali Go na obrzeżach judaizmu, np jako esseńczyka. W ten sposób chrześcijańska apologia, zwana tradycyjnie “Contra/Adversus Judaeos”, zyskała nowy konstruktywny i dynamiczny początek. Marek Skierkowski Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-04-28 2021-04-28 54 2 45 61 10.12775/TiCz.2021.010 De Pulchra, pax omnium rerum tranquillitas ordinis. Przyczynki do estetyki św. Augustyna https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/TiCz.2021.011 <p class="Normalny1">Niniejszy artykuł miał na celu odpowiedź na fundamentalne pytanie dotyczące sposobu istnienia idee w epistemologii Augustyna oraz zaznajomienie czytelnika z niektórymi (współczesnymi) interpretacjami tego zagadnienia. Autor budując podstawy dla średniowiecznej teorii powszechników czerpał z tradycji starożytnej oraz Biblii, w tym odnosił się do rozważań z zakresu ówczesnej astronomii, kosmologii i matematyki. Myśliciel z Tagasty określił idee jako niezmienne formy rzeczy. W jego ocenie całe stworzenie nosi pewien ślad podobieństwa względem Boga, co w konsekwencji przekłada się na pogląd, że każdy byt stanowi większą lub mniejszą realizację prawideł odnoszących się do uniwersalnego sposobu istnienia <em>res intelligibiles</em>. Wobec powyższego założenia ciekawie przedstawia się Augustyńska teoria piękna. Autor utrzymuje jej obiektywność obok innych transcendentalnych właściwości bytu: jedność, równość, liczba, rytm, proporcja i porządek są głównymi elementami jego estetyki. Szczególne znaczenie tej doktryny polega na tym, że niematerialne idee umożliwiają osiągnięcie doskonałości życia duchowego, a co za tym idzie zbliżają nas do Boga, który dla Augustyna jest pierwszym artystą a zarazem swoistym pryncypium dzieła stworzenia.</p> Robert Artur Warchał Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-04-28 2021-04-28 54 2 63 75 10.12775/TiCz.2021.011 Chrystologia aksjologiczna Józefa Tischnera https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/TiCz.2021.012 Artykuł podejmuje zagadnienie aksjologicznego spojrzenia na chrystologię w myśli Józefa Tischnera. Ten wybitny polski myśliciel znany jest ze swojego wkładu w dziedzinie aksjologii. Prawie zupełnie nieznana jest natomiast jego myśl chrystologiczna. Tymczasem w swych pracach pokazuje on, że dzięki spojrzeniu aksjologicznemu na osobę Chrystusa możemy odświeżyć i pogłębić tradycyjne podejście do chrystologii. Analizując cztery nowożytne propozycje chrystologiczne, kwestionujące chrystologię tradycyjną, autorstwa neoheglistów, renanistów, Bultmanna i Jaspersa, krakowski myśliciel stara się wydobyć z nich wspólny, aksjologiczny rdzeń, który pozwala mu stworzyć nowe aksjologiczne podejście do chrystologii. Niniejszy artykuł ma na celu rekonstrukcję i tam gdzie to konieczne twórczą syntezę uzupełniającą zaproponowanej przez Tischnera wizji chrystologii na podstawie trzech jego prac: <em>Filozofia czeka na wcielenie</em>, <em>Jezus egzystencjalizmu</em> i <em>Ku Transcendencji, która jest Osobą</em>. Lech Bolesław Wołowski Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-04-30 2021-04-30 54 2 77 98 10.12775/TiCz.2021.012 Od redakcji https://apcz.umk.pl/TiCz/article/view/34814 Kolejny tom kwartalnika Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu „Teologia i Człowiek” koncentruje się wokół zagadnień zarówno z dziedziny teologii, jak i filozofii chrześcijańskiej. Daniel Brzeziński Prawa autorskie (c) 2021 Teologia i Człowiek 2021-06-30 2021-06-30 54 2 5 6 10.12775/34814