Garnizon niemiecki Torunia (1914-1920)

Jarosław Centek

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/RT.2019.006

Abstrakt


Twierdza Toruń była w 1914 r. jednym z ważniejszych garnizonów na terenie okręgu XVII Korpusu Armijnego. Nic zatem dziwnego, że w 1914 r. w wyniku mobilizacji wyruszyły z niej znaczne siły. W ich miejsce sprowadzono jednostki Landwehry, które miały stanowić jej wojenny garnizon. Jednakże wkrótce również i one wyruszyły na front. Wiosną 1915 r. w Toruniu zestawiono dwie dywizje piechoty, a infrastrukturę twierdzy wykorzystywano również do szkolenia obserwatorów lotniczych i artylerzystów. Po klęsce Niemiec w I wojnie światowej tylko część oddziałów wróciła do macierzystego garnizonu, jednakże i tak było to wystarczająco, żeby zapobiec jakiejkolwiek zbrojnej próbie opanowania miasta przez Polaków.

 


Słowa kluczowe


Twierdza Toruń; Garnizon Torunia, I wojna światowa; rewolucja 1918 r. w Niemczech

Pełny tekst:

PDF PDF (English)

Bibliografia


Albedyll Krister, Soldaten und Garnisonen in Pommern und im Bezirk des 2. Armee-Korps, Stettin 1926.

Bartenwerffer Erich von, Herrmann Alfred, Das Reserve-Infanterie-Regiment Nr. 232 in Ost und West, Oldenburg i.O 1927, t. 1.

Benary Albert, Das Thorner Feldartillerie-Regiment Nr 81, Berlin 1938.

Centek Jarosław, Garnizon Torunia w latach 1815-1919. Organizacja, liczebność, „Rocznik Toruński”, 2005, s. 191–213.

Centek Jarosław, Kawaleria niemiecka w latach 1918-1921, [w:] Do szarży marsz, marsz... Studia z dziejów kawalerii, pod red. Aleksandra Smolińskiego, t. 1, Toruń 2010, s. 479–547.

Centek Jarosław, Reichsheer ery Seeckta (1921-1926), Warszawa 2010.

Centek Jarosław, Skład garnizonu Grudziądza 1773-1920, „Rocznik Grudziądzki”, 2005, s. 31–44.

Centek Jarosław, Wojsko niemieckie na Terenie Prus Zachodnich w latach 1918-1920 [w:] Pomorze Gdańskie i ziemia chełmińska w drodze do Niepodległej (1914-1920), pod red. Zbigniewa Girzyńskiego, Igora Hałagidy, Jarosława Kłaczkowa, Toruń 2019

Cron Hermann, Die Organisation des deutschen Heeres im Weltkriege, Berlin 1923.

Denke Kurt, Erb Karl Heinz, Landwehr-Infanterie-Regiment Nr. 19, Oldenburg 1929.

Gnamm Hellmut, Das Füsilier-Regiment Kaiser Franz Joseph von Österreich, König von Ungarn (4. Württ.) Nr. 122 im Weltkrieg 1914-1918, Stuttgart 1921.

Hall Ernst, Kriegsgeschichte des Königlich-Preußischen Infanterie-Regiments von Borcke (4. Pomm.) Nr 21, 1931.

Herrfahrdt Heinrich, Geißler Ernst, Königlich Preußisches Landwehr-Infanterie-Regiment König Wilhelm II. von Preußen, Oldenburg i. O. 1924.

[Huth A.], Regiments Geschichte I.R. 375, t. 2, b.m. i r.w.Keiser von, Geschichte des Inf.-Regts. v. d. Marwitz (8. Pomm.) Nr. 61 im Weltkriege 1914 – 1918, Berlin 1928.

Kraus Jürgen, Handbuch der Verbände und Truppen des deutschen Heeres 1914-1918, cz. VI, t. 1, Wien 2007, s. 308-310.

Preusser Wilhelm, 9. Westpreußische Infanterie-Regiment Nr. 176 im Weltkrieg, Berlin 1931.

Ruhmestahle unserer alten Armee, Leipzig 1925.

Schramek Georg, Das Res.-Feldartillerie-Regiment nr. 35 im Weltkriege 1914-18, Oldenburg i.O. 1925.

Steuer Joseph, Das Infanterie-Regiment Generalfeldmarschall von Mackensen (3. Westpreussisches) Nr. 129 im Weltkriege, Oldenburg-Berlin 1925.

Thoms Robert, Pochanke Stefan, Handbuch zur Geschichte der deutschen Freikorps, München 2001.

Ulrich Herbert, Reserve-Infanterie-Regiment 52 im Weltkriege, Oldenburg i.O.- Berlin 1925.

Zinzow, Königlich preussisches Landwehr-Infanterie-Regiment Nr. 9, Oldenburg i.O 1930.

Ehren-Rangliste des ehemaligen Deutschen Heeres, Berlin 1926.

Der Weltkrieg 1914 bis 1918, t. 2, Berlin 1925; t. 6, Berlin 1929; t. 7, Berlin 1931.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.

Partnerzy platformy czasopism