Na drogach dialogu Kościoła z Żydami i judaizmem

Abstrakt

Fundament nowego spojrzenia Kościoła na Żydów i judaizm stanowi ogłoszona 28 października 1965 r. deklaracja II Soboru Watykańskiego Nostra aetate o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. Jej wskazania zostały rozwinięte w dwóch dokumentach Stolicy Apostolskiej1 oraz w nauczaniu Jana Pawła II, zebranym w zbiorach wydanych w języku angielskim2 i niemieckim3, które jednak nie są kompletne, oraz w całościowym zbiorze, obejmującym ponad dwieście wypowiedzi z okresu całego pontyfikatu, który ukazał się w języku polskim4. Posoborowe nastawienie Kościoła rozwija Benedykt XVI5. Najważniejsze nurty i kierunki nauczania obu papieży, Jana Pawła II i Benedykta XVI, pokrywają się z tymi, które zostały zalecone w soboro- wej deklaracji Nostra aeate, zostały jednak w wielu przypadkach rozwinięte i doprecyzowane. Przyglądając się im uważnie, widać zarówno osiągnięcia we wzajemnym spojrzeniu na siebie wyznawców obu religii, jak i poważne wyzwania, których przezwyciężanie wciąż natrafia na niemałe trudności6.