Leon Zawadowski. Szkic z perspektywy osobistej

Andrzej Bogusławski

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LinCop.2014.033

Abstrakt


Autor, po pierwsze, przypomina czytelnikowi zasadnicze punkty kariery naukowej Leona Zawadowskiego, po drugie, zwraca uwagę czytelnika na główne językowo-teoretyczne założenia jego prac, po trzecie, przedstawia w zarysie niektóre wydarzenia z działalności pedagogicznej Leona Zawadowskiego, w szczególności jego pobyt w charakterze profesora wizytującego w Warszawie w połowie lat sześćdziesiątych, po czwarte, prezentuje swoje wspomnienia ze spotkań z Leonem Zawadowskim, mniej więcej w tym samym czasie, a także zdaje sprawę z pewnych faktów dotyczących wpływu pism Profesora na swoje prace z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku.

Uwagi na temat wkładu Leona Zawadowskiego do teorii języka obejmuje krótkie przedstawienie jego podstawowych poglądów na temat istoty języka, wysoką ocenę wagi i stylu jego pracy oraz porównanie jego teoretycznego podejścia z podejściem Wittgensteina jako autora „Traktatu” i z pracami de Saussure’a. Zarówno Wittgenstein, jak i Zawadowski są klasyfikowani w ramach teorii języka wśród zwolenników logocentryzmu wiedzocentrycznego (którego to stanowiska zwolennikiem jest autor) , w przeciwieństwie do logocentryzmu ekspresyjnego Saussure’a. Pewne wątpliwości budzą niektóre postulaty Leona Zawadowskiego, w szczególności wskazywana przez niego konieczność jednostronnego podejścia do tak zwanych „znaków językowych”, przeciwstawiająca się pomysłowi de Saussure’a i Wittgensteina o pierwotnym dwustronnym charakterze jednostek języka (co wynika z „pierwszego poziomu (językowej) artykulacji” Martineta).


Słowa kluczowe


derywacja semantyczna; zaimki; obcy; obecny

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


BOGUSŁAWSKI A., 1966, Semantyczne pojęcie liczebnika i jego morfologia w języku rosyjskim, Wrocław: Ossolineum.

BOGUSŁAWSKI A., DANIELEWICZOWA M., 2005, Verba polona abscondita. III sonda słownikowa. Warszawa: Elma Books.

DANIELEWICZOWA M., 2012, Dziedzictwo Ferdynanda de Saussure’a w jednym z nurtów polskiej semantyki, w: K. Petryk (red.), Strukturalizm w Europie Środko-wo-Wschodniej, Warszawa: IBL PAN, s. 340–352.

GROCHOWSKI M., 1975, Środek czynności w strukturze zdania. Narzędzie, substancja, materiał, Wrocław: Ossolineum.

SAUSSURE DE F., 2002, Kurs językoznawstwa ogólnego, Warszawa: Wydawnictwo PWN.

SAUSSURE DE F., 2004, Szkice z językoznawstwa ogólnego, Warszawa: Dialog.

WEINSBERG A., 1983, Językoznawstwo ogólne, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

WIERZBICKA A., 1967, O języku dla wszystkich, Warszawa: Wiedza Powszechna.

WITTGENSTEIN L., 1970, Tractatus logico-philosophicus, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

ZAWADOWSKI L., 1948, Zagadnienie teorii zdań względnych, Wrocław: Ossolineum.

ZAWADOWSKI L., 1951, Rzeczywisty i pozorny wpływ kontekstu na znaczenie, Spra-wozdania Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego 4, 1949, Dodatek 2, s. 1–18.

ZAWADOWSKI L., 1959, Constructions grammaticales et formes périphrastiques, Wrocław: Ossolineum.

ZAWADOWSKI L., 1966, Lingwistyczna teoria języka, Warszawa: Państwowe Wydaw-nictwo Naukowe.


##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN 2080-1068 (print)
ISSN 2391-7768 (online)

Partnerzy platformy czasopism