Zróżnicowanie formalne przekładów Koranu

Joanna Kulwicka-Kamińska, Czesław Łapicz

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LC.2020.002

Abstrakt


W artykule podjęto zagadnienie przekładu Koranu na języki niekanoniczne. Zwrócono przy tym uwagę na ich zróżnicowanie formalne, zgodne z teorią idżazu. Skoncentrowano się na tłumaczeniach świętej Księgi islamu na język polski i starano się pokazać ich związek z ortodoksją. Wskazano zatem zgodność z doktryną islamu tatarskich tefsirów, a także oryginalność i odejście od niej w przypadku katechizmu Józefa Sobolewskiego pt. „Wykład wiary machometańskiej czyli iślamskiej…”. Innym ważnym wnioskiem wynikającym z zestawienia tłumaczeń Koranu na język polski jest stwierdzenie, że zarówno najstarszy przekład, tj. tatarski tefsir (2. poł. XVI w.), jak i oba przekłady młodsze, czyli Święty Koran Ruchu Ahmadiyya (1990) oraz Koran w przekładzie polskim Jarosława Surdela (2011), mają status i akceptowaną przez dogmatykę islamu formę… tafsirów, to znaczy ‘wyjaśnień, objaśnień, wykładni’ arabskiego oryginału Świętej Księgi w języku polskim. Różnica dotyczy jedynie strony formalnej: rękopiśmienny tefsir Tatarów litewsko-polskich zachowuje klasyczną formę przekładu interlinearnego, natomiast przekłady z XX w. mają równoległy układ oryginalnego tekstu arabskiego oraz przekładowego – polskiego.


Słowa kluczowe


Koran; przekład; tefsir; Tatarzy Wielkiego Księstwa Litewskiego

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Cook, Michael 2001. Koran. Warszawa: Prószyński i S-ka.

Grecko-polski Nowy Testament 1994. Tłum. ks. Remigiusz Popowski SDB [&] Michał Wojciechowski. Warszawa: Vocatio.

Koran z interpretacją i przypisami w języku polskim 2011. Tłum. z języka arabskiego na język angielski Ali Ünal. Tłum. z języka angielskiego na język polski Jarosław Surdel. New Jersey: Tughra Books.

Koran w języku polskim [b.d.]. Publikacja internetowa dostepna na stronie: http://www.planetaislam.com/koran_polskie_tlumaczenie.html [27.01.2018].

Łapicz, Czesław 2013. „Źródła cytatów koranicznych w Wykładzie wiary machometańskiej czyli islamskiej…”. W: Joanna Kulwicka-Kamińska [&] Czesław Łapicz (red.). Tatarzy Wielkiego Księstwa Litewskiego w historii, języku i kulturze. Toruń: TNT.

Łapicz, Czesław 2014. „Struktura i statystyka Koranu w piśmiennictwie Tatarów – muzułmanów Wielkiego Księstwa Litewskiego”. W: Andrzej Moroz [&] Piotr Sobotka [&] Magdalena Żabowska (red.). Maiuscula Linguistica. Studia in honorem Professori Mattiae Grochowski sextuagesimo guinto dedicata. Warszawa: BEL Studio.

Muchliński, Antoni 1858. „Zdanie sprawy o Tatarach litewskich, przez jednego z tych Tatarów złożone sułtanowi Sulejmanowi w r. 1558. Z języka Tureckiego przełożył, objaśnił i materyałami historycznemi uzupełnił A. Muchliński, professor zwyczajny literatury Tureckiéj w Cesarskim St. Petersburskim uniwersytecie”. Teka Wileńska 1 (4): 241–272; 2 (5): 121–179; 3 (6): 139–183.

Qur’an-ı Kerim 2006. Qırımtatardja izaatlı terdjimesi. Pereklad Qorana krıms’qotatars’quyu movoyu. Tłum. Xadji Muxammed-Rizı Fazil.

Smajkiewicz, Ali 1970. Zbiór modlitw do wykonywania obrządków azanu, nikiachu, dżenazie i składania ofiary „kurban”. Gdańsk, wydany w formie kserokopii.

Stankievič, Jan 1933–1934. „Přispěvky k dějinám běloruského jazyka na zăkladě rukopisu ‘Al-Kitab”. Slavia 12: 357–390.

Szynkiewicz, Jakub 1935. Wersety Koranu. Sarajewo. Reprint 1995. Białystok: Muslim Students Society in Poland.

Usta, Halil İbrahim 2011. Orta Asya Kurʼân Tefsiri. Ankara: Poyraz Ofset Matbaacılık.

Żuk, Leszek 2002. „Pierwsza sura Koranu”. Znak 54(2), 561: 42–64.




Partnerzy platformy czasopism