Nauka o niebie jako ostatecznym spełnieniu życia ludzkiego w mowach św. Grzegorza z Nazjanzu

Tomasz Wojciech Dutkiewicz

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/BPTh.2020.021

Abstrakt


Święty Grzegorz z Nazjanzu należy – obok św. Bazylego oraz św. Grzegorza z Nyssy – do trzech spośród wybitnych przedstawicieli patrystyki wschodniej IV w. określanych mianem Ojców Kapadockich. Zasłynął jako wybitny mówca, zyskując przydomek „chrześcijańskiego Demostenesa”, a także jako świadek chrześcijańskiej ortodoksji, podejmujący w swoich mowach bogatą problematykę teologiczną. Wyrazem uznania dla znaczenia jego nauki stał się nadany mu tytuł „Teologa”, który pojawia się już w aktach Soboru Chalcedońskiego z 451 roku.

Problematykę nieba jako ostatecznego spełnienia ludzkiego życia Grzegorz podejmuje w swoich mowach o różnym charakterze, spośród których na szczególną uwagę zasługują mowy wygłaszane na okoliczność śmierci bliskich mu osób: ojca, brata Cezarego, siostry Gorgonii, czy też najbliższego przyjaciela, wspomnianego wcześniej św. Bazylego.

W ramach niniejszego opracowania nauka o niebie jako ostatecznym spełnieniu życia ludzkiego, zawarta w mowach Grzegorza, przedstawiona zostaje w trojakim aspekcie: stosowanej przez autora w odniesieniu do nieba terminologii, istotnych rysów obrazu niebiańskiej rzeczywistości, jaki kreśli w swych mowach Teolog oraz wskazanych przezeń dróg, na których chrześcijanin osiągnąć może niebo jako cel swoich dążeń.


Słowa kluczowe


niebo; życie wieczne; wieczna szczęśliwość; królestwo niebieskie; wieczne obcowanie z Bogiem; kontemplacja Bożej natury

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Altaner B., Stuiber A., Patrologia, tłum. P. Pachciarek, Warszawa 1990.

Balter L., Doskonała radość zbawionych w niebie, Ateneum Kapłańskie 439 (1982), s. 218–226.

Bober A., Światła ekumeny, Kraków 1965.

Bronk A., Religia i nauka, w: Zrozumieć świat współczesny, tenże (red.), Lublin 1998, s. 203–256.

Campenhausen H.v., Ojcowie Kościoła, tłum. K. Wierszyłowski, Warszawa 1998.

Częsz B., Ojcowie Kościoła i pytania współczesnej eschatologii, Studia Nauk Teologicznych, 1 (2006), s. 133–149.

Drączkowski F., Patrologia, Pelplin–Lublin 1998.

Fiedorowicz M., Teologia ojców Kościoła. Podstawy wczesnochrześcijańskiej refleksji nad wiarą, Kraków 2009.

Forstner D., Świat symboliki chrześcijańskiej, tłum. W. Zakrzewska, P. Pachciarek, R. Turzyński, Warszawa 1990.

McGuckin J.A., St. Gregory of Nazianzus: An Intellectual Biography, New York 2001.

Sancti Gregorii Theologi Orationes, PG 35,396–36,664, apud J.P. Migne, 1858.

Święty Grzegorz z Nazjanzu. Mowy wybrane, Warszawa 1967.

Święty Grzegorz z Nazjanzu. Opowieść o moim życiu, tłum. A.M. Komornicka, Poznań 2003.

Szymusiak J.M., Grzegorz Teolog, Poznań 1965.

Zagórski D., Model doskonalenia chrześcijańskiego w świetle ekshortacji pastoralnych Grzegorza z Nazjanzu, Toruń 2007.


##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN (print) 1689-5150
ISSN (online) 2450-7059

Partnerzy platformy czasopism