O dowodzie uiszczenia opłaty targowej

Abstrakt

Przedmiotem artykułu jest problem prawidłowego dokumentowania poboru opłaty targowej, w szczególności w kontekście uchwały Rady Miasta Siemiatycze z 2025 r., która wprowadziła obowiązek stosowania kas fiskalnych i wydawania paragonów fiskalnych jako dowodu uiszczenia opłaty. Impulsem do rozważań było stwierdzenie nieważności tej uchwały przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku. Autorzy wskazują, że pobór opłaty targowej w drodze inkasa nie stanowi czynności sprzedaży w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, w konsekwencji nie podlega obowiązkowi ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących. Paragon fiskalny jest dokumentem właściwym dla transakcji sprzedaży, a nie dla należności publicznoprawnych. Analiza przepisów wykazuje, że właściwą formą dokumentowania poboru opłaty targowej jest pokwitowanie z kwitariusza przychodowego, będące drukiem ścisłego zarachowania. Rozwiązanie to znajduje oparcie zarówno w przepisach wykonawczych dotyczących rachunkowości organów podatkowych, jak i w utrwalonej praktyce jednostek samorządu terytorialnego oraz organów kontroli i nadzoru.