Felix Płażek’s Reception of Antiquity
“Napięty łuk” (The Tense Bow)
DOI:
https://doi.org/10.12775/LC.2025.028Keywords
antiquity, myth, theater, tragedyAbstract
Feliks Płażek is not one of the famous creators of Young Poland. He was mainly associated with the artistic communities of Vienna, Lviv, and Krakow. His person and work were quickly forgotten. He left behind several dramas with ancient and Slavic themes. His dramatic works fit well into the history of theater at the turn of the 19th and 20th centuries, the times of the Great Theater Reform. They testify to the growing interest in antiquity, including ancient tragedy, transformed in a special way by European and Polish artists. Napięty łuk (The Tense Bow, 1931) is not Płażek’s first drama with an ancient theme. It was preceded by such plays as Elektra (1904), Eirene (1907), Legenda o królowej Alkestis (The Legend of Queen Alkestis, 1911), Ardea (1925). Only two plays, Eirene and Elektra, were performed on stage. Płażek’s ancient dramas did not have good reviews. However, the playwright developed his own way of reading antiquity. Napięty łuk is inspired by Euripides’ Phoenician Women. Płażek borrowed the motif of two brothers fighting and sacrificing their own lives. By transforming the content of the tragedy, he gave the threads a different meaning and created his own myth. He was interested in matters of human existence, suffering, rivalry, hatred and passion. His drama is not an imitation of Greek tragedy, but comes close to symbolic and poetic drama. The Płażek’s theater is a variant of the theater of death.
References
Ajschylos 1980. Dzieje Orestesa. Tłum. Jan Kasprowicz. Lwów: Nakładem Towarzystwa Wydawniczego.
Czachowski, Kazimierz 1934. Obraz współczesnej literatury polskiej 1884–1934. T. 2: Neoromantyzm i psychologizm. Warszawa–Lwów: Państwowe Wydawnictwa Książek Szkolnych.
Czachowski, Kazimierz 1936. Obraz współczesnej literatury polskiej 1884–1934. T. 3: Ekspresjonizm i neorealizm. Warszawa–Lwów: Państwowe Wydawnictwa Książek Szkolnych.
Durand, Gilbert 1986. Wyobraźnia symboliczna. Tłum. Cezary Rowiński. Warszawa: PWN.
Fulińska, Agnieszka 2003. „Dlaczego literatura popularna jest popularna?”. Teksty Drugie 4: 55–66.
Gajocha Magdalena 2007. „Theatrical Reception of Antique-Style Plays by Feliks Płażek”. Scripta Classica 4: 68–83.
Głowiński, Michał 1990. Mity przebrane. Kraków: Wydawnictwo Literackie.
Grimal, Pierre 2008. Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Hess, Leopold 2005. „Heraklit nie oznajmia ani nie ukrywa, ale wskazuje”. Diametros 6: 1–18.
Karpiński, Wojciech 2012. Herb wygania. Warszawa: Fundacja Zeszytów Literackich.
Komorowska, Joanna 2011. „Fenicjanki”. Studium tragedii Eurypidesa. Kraków: Polska Akademia Umiejętności.
Krajewska, Anna 1996. Dramat i teatr absurdu w Polsce. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Kubacki, Wacław 1938. „Feliks Płażek. Topór”. Wiadomości Literackie 28: 4.
Legowicz, Jan (red.) 1970. Filozofia starożytna Grecji i Rzymu . Warszawa: PWN.
Michalik, Jan 1985. Historia teatru w Krakowie 1893–1915. Teatr Miejski. Kraków–Wrocław: Wydawnictwo Literackie.
Mitzner, Piotr 1981. „Tragizm w teatrze polskim XX wieku”. Odra 9: 31.
Nowakowska-Sito, Katarzyna 1996. Między Wawelem a Akropolem. Antyk i mit w sztuce polskiej przełomu XIX i XX wieku. Warszawa: Historia pro Futuro.
Nowakowski, Jan 1969. „Historia i mit w dramatach bolesławowskich Wyspiańskiego”. Pamiętnik Literacki 1(60): 99–138.
Olszewska, Maria Jolanta 2021. W słowiańskim świecie dramatów Feliksa Płażka W: Maria Jolanta Olszewska, Karol Samsel, Agnieszka Skórzewska-Skowron (red.). Dramat słowiański. Próba zbliżenia, przekroje, (re)konstrukcje i (re)lektury. Warszawa: Wydawnictwo Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Parandowski, Jan 1921. „Elektra” i „Sędziowie” na scenie lwowskiej. Gazeta Lwowska 42: 1.
Pigoń, Stanisław 1947. Wśród twórców. Studia i szkice z dziejów literatury i oświaty. Kraków: Wydawnictwo M. Kot.
Pigoń, Stanisław 1950. „Feliks Płażek”. Tygodnik Powszechny 41: 6.
Płażek, Feliks 1931. Napięty łuk. Kraków: Gebethner i Wolff.
Rusek, Marta 2007. Miniaturowe światy. Z dziejów jednoaktówki w Młodej Polsce. Kraków: Księgarnia Akademicka.
sch 1911. „«Hippolitos Fedra» Eurypidesa”. Głos Narodu 67: 3.
Sinko, Tadeusz 1933. Hellada i Rzym w Polsce. Wybrane dzieła o tematyce klasycznej w języku polskim. Literatura ostatniego stulecia. Lwów: Państwowe Wydawnictwa Książek Szkolnych.
Sławińska, Irena 1948. Tragedia w epoce Młodej Polski. Z zagadnień struktury dramatu. Toruń: Towarzystwo Naukowe w Toruniu.
Sławińska, Irena 1988. Odczytywanie dramatu. Warszawa: PWN.
Styan, John L. 1995. Współczesny dramat w teorii i scenicznej praktyce. Przedm. Jan Błoński. Tłum., oprac. i uzup. Małgorzata Sugiera. Wrocław: Zakład Narodowy im Ossolińskich.
Szondi, Peter 1976. Teoria nowoczesnego dramatu 1880–1950. Tłum. Edmund Misiołek. Warszawa: PIW.
Wilski, Zbigniew 1982. Wielka tragiczka. Kraków: Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie.
Wysocka, Stanisława 1973. Teatr przyszłości. Oprac. i wstępem opatrzył Zbigniew Wilski. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Maria Olszewska

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
Stats
Number of views and downloads: 8
Number of citations: 0