Signification at its limits: Mark Haddon’s “The curious incident of the dog in the night- -time” and the narrative potential of graphic communication

Abstract

The novel is narrated by Christopher, a teenage boy affected with an unspecified autistic disorder, whose vulnerability and social incompatibility result largely from his distinctive understanding of language: as his cognitive disposition compels the boy to take each word at its face value, he feels estranged by linguistic “anomalies” such as metaphors or idiomatic expressions. Yet, as Christopher attempts to write a novel, language becomes an unavoidable instrument. To overcome its inadequacy and facilitate the storytelling process, he resolves to employ graphic elements: maps, charts, drawings, samples of handwriting, photographs and mathematical equations. This article discusses Christopher’s understanding of the system of language, especially its function of representing the reality. My analysis focuses on the high potential of graphic means of communication employed by the narrator when the usual linguistic means fail him and he resorts to images to facilitate the structuring of his reality. Christopher’s use of graphics undermines the referentiality of language and emphasizes the gap between the signifier and the signified.

Narratorem powieści Marka Haddona jest Christopher, nastolatek dotknięty niesprecyzowanym bliżej zaburzeniem autystycznym, którego bezbronność i niedostosowanie społeczne wynikają głównie ze specyficznego sposobu rozumienia języka: jako że z uwagi na swoje zdolności kognitywne chłopiec rozumie wszystko dosłownie, jest wytrącony z równowagi przez takie „anomalia” językowe jak metafory czy idiomy. Skoro jednak zdecydował się pisać powieść, musi wykorzystywać język jako narzędzie. Próbuje pokonać niedoskonałość języka i ułatwić sobie proces budowania narracji przez wykorzystanie elementów graficznych: map, wykresów, rysunków, elementów pisma odręcznego, zdjęć i obliczeń matematycznych. Artykuł zajmuje się analizą sposobu, w jaki Christopher pojmuje język, a szczególnie jego funkcję odzwierciedlenia rzeczywistości. Rozważania skupiają się na potencjale graficznych środków komunikacji wykorzystanych przez narratora, kiedy zawodzą go zwykłe środki językowe i decyduje się budować swoją rzeczywistość poprzez użycie obrazów. Wykorzystanie grafiki w narracji Christophera podważa referencjalność języka oraz podkreśla lukę między znaczącym a znaczonym.