Czynniki wpływające na wystąpienie zjawiska wypalenia zawodowego wśród pielęgniarek pracujących na oddziale pediatrycznym

Abstrakt

Wstęp. Syndrom wypalenia zawodowego dotyczy przede wszystkim zawodów określanych jako służby społeczne. Do grupy tej należą między innymi pielęgniarki, których praca to niesienie pomocy drugiemu człowiekowi i bliski z nim kontakt. To również konfrontacja z negatywnymi emocjami roszczeniowymi pacjentów i ich rodzin. W połączeniu ze stosunkowo niskimwynagrodzeniem za tak odpowiedzialną i ciężką pracę, może dojść do frustracji, a także długotrwałego stresu. Trudno jest wtedy odczuwać satysfakcję z wykonywanej pracy, gdyż narastające trudności prowadzą do coraz większego zmęczenia i wyczerpania emocjonalnego. W konsekwencji dochodzi do zniechęcenia, wzrostu napięcia, pojawia się niezadowolenie i brak motywacji do pracy.

Cel pracy. Celem pracy była ocena czynników wpływających na wystąpienie zjawiska wypalenia zawodowego wśród pielęgniarek oddziału pediatrycznego, z uwzględnieniem satysfakcji z pracy.

Materiał i metody. Podstawowym narzędziem badawczym niniejszej pracy był Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego (Maslach Burnout Inventory, MBI), który przeznaczony jest do diagnozowania ryzyka wypalenia zawodowego.

Wyniki. Analiza wyników badań wykazała, że ryzyko wystąpienia zjawiska wypalenia zawodowego wśród pielęgniarek pediatrycznych jest na niskim poziomie.

Wnioski. W badanej grupie średni ryzyka wypalenia zawodowego jest średni. Zostało ustalone także, że istotny wpływ na zjawisko wypalenia system pracy oraz pełniona funkcja. Pozostałe zmienne nie mają wpływu na występowanie zagrożenia wypaleniem. Poziom wyczerpania emocjonalnego jest umiarkowany, ale znaczna część pielęgniarek odczuwa zmęczenie i przeciążenie pracą. Depersonalizacja jest na niskim poziomie.