Miękka siła „państw twardych” – porównanie Turcji i Rosji
DOI:
https://doi.org/10.12775/HiP.2019.024Słowa kluczowe
miękka siła, Turcja, Rosja, Joseph NyeAbstrakt
The soft power in contemporary international relations is one of the basics of an effective foreign policy. Conceptualization of “soft power” term has western and liberal-democratic specifics. However, globalization, the interdependence and multi-channel communication of today’s international relations mean that states with policy systems different than liberal-democratic are also aware of its effectiveness. The main goal of this paper is to present the issue from the perspective of two countries – Turkey and Russia. The paper attempts to determine how important soft power is in the structure of the foreign policy tools of both countries, as well as how its resources are used.
Bibliografia
Arab Opinion Index. (2014). Doha: Arab Center for Research & Policy Studies.
Baraniuk, K. (2017). Działalność służb wywiadowczych Federacji Rosyjskiej w świetle raportów służb specjalnych wybranych państw Unii Europejskiej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
Bieniek, K. (2008). Polityka zagraniczna Turcji wobec państw bałkańskich. Toruń: Adam Marszałek.
Broda, M. (2011). Zrozumieć Rosję – o rosyjskiej zagadce-tajemnicy. Łódź: Wydawnictwo Naukowe Ibidem.
Breczko, J. (2015). Eurazjatyzm – rosyjska idea imperialna spajana nienawiścią. W: J. Mysona Byrska, J. Synowiec (red.). Nienawiść w życiu publicznym: strefa społeczna (s. 153–171). Kraków: Uniwersytet Papieski Jana Pawła II. Wydawnictwo Naukowe.
Cornell, S., Karaveli, H. (2008). Prospects for a ‘Torn’ Turkey: A Secular and Unitary Future? Washington: Central Asia – Caucasus Institute Silk Road Studies Program.
Darczewska, J. (2014). Anatomia rosyjskiej wojny informacyjnej. Operacja krymska – studium przypadku. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia.
Davutoğlu, A. (2008). Turkey’s Foreign Policy Vision: An Assessment of 2007. Insight Turkey, 1, 77–96.
Davutoğlu, A. (2010). Turkey’s Zero-Problem Foreign Policy. Pobrane z: http://www.foreignpolicy.com/articles/2010/05/20/turkeys_zero_problems_foreign_policy.
Diec, J. (2015). Geostrategiczny wybór Rosji u zarania trzeciego tysiąclecia. Tom 1. Doktryna rosyjskiej polityki zagranicznej. Partnerzy najbliżsi i najdalsi. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Hamzic, A., Nedelkovska, M., Demolli, D., Cabric, N. (2013). Turks Bewitch The Balkans With Their Addictive Soaps. Pobrane z: http://www.balkaninsight.com/en/article/turks-bewitch-the-balkans-with-their-addictive-soaps.
Łoś, R. (2017). Soft power we współczesnych stosunkach międzynarodowych. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Majie, Z. (2002). Role of Soft Power in International Relations. W: Y. Xintian (red.). Cultural Impact on International Relations. Washington: The Council for Research in Values and Philosophy.
Menkiszak, M. (2014). Doktryna Putina: Tworzenie koncepcyjnych podstaw rosyjskiej dominacji na obszarze postradzieckim. Pobrane z: https://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/komentarze-osw/2014-03-27/doktryna-putina-tworzenie-koncepcyjnych-podstaw-rosyjskiej.
Morgenthau, H. J. (2010). Polityka między narodami. Walka o potęgę i pokój. Warszawa: Wydawnictwo Difin.
Nadskakuła, O. (2005). Zachód jako punkt odniesienia rosyjskiej polityki zagranicznej. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, 1, 104–114.
Nye, J. S. (2007). Soft Power. Jak osiągnąć sukces w polityce światowej. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
Kapuśniak, T. (2010). Polityka czarnomorska Turcji. Lublin: Prace Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej.
Kapuśniak, T. (2013). Koncepcja polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej. Pobrane z: https://gdansk.mid.ru//web/gdansk_pl/koncepcja-polityki-zagranicznej-federacji-rosyjskiej.
Kapuśniak, T. (2016). Koncepcja polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej. Pobrane z: https://poland.mid.ru/web/polska_pl/koncepcja-polityki-zagranicznej-federacji-rosyjskiej/-/asset_publisher/x9WG6FhjehkG/content/koncepcja-polityki-zagranicznej-federacji-rosyjskiej-zatwierdzona-przez-prezydenta-federacji-rosyjskiej-vladimira-putina-30-.
Krysiński, K., Żochowski, P. (2016). Koniec mitu bratniej Białorusi? Uwarunkowania i przejawy rosyjskiego soft power na Białorusi po 2014 roku. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia.
Kreko, P. i in. (2016). The Weaponization of Culture: Kremlin’s Traditional Agenda and the Export of Values to Central Europe. Pobrane z: http://www.politicalcapital.hu/wp-content/uploads/PC_reactionary_values_CEE_20160727.pdf.
Jędrowiak, P. (2017). Ruch Hizmet a dyplomacja publiczna Turcji. Wschodnioznawstwo, 11.
United States Departament of State. (1986). Active Measures: A Report on Substance and Process of Anti-U.S. Disinformation and Propaganda Campaigns. Washington: The Departament of State.
United States Departament of State. (1981). Soviet “Active Measures”: Forgery, Disinformation, Political Operation. Special Report, 88, 1–4.
Ociepka, B. (2008). Dyplomacja publiczna jako forma komunikowania. W: B. Ociepka (red.). Dyplomacja publiczna. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Ociepka, B. (2013). Miękka siła i dyplomacja publiczna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
Rodkiewicz, W., Rogoża, J. (2015). Potiomkinowski konserwatyzm. Ideologiczne narzędzie Kremla. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia.
Wojnowski, M. (2015). „Zarządzanie refleksyjne” jako paradygmat rosyjskich operacji informacyjno-psychologicznych w XXI w. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 12, 11–36.
Wojnowski, M. (2017). Koncepcja wojny sieciowej Aleksandra Dugina jako narzędzie realizacji celów geopolitycznych Federacji Rosyjskiej. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 16, 11–38.
Pawlikowicz, L. (2013). Aparat centralny 1. Zarządu Głównego KGB jako instrument realizacji globalnej strategii Kremla 1954–1991. Warszawa: Wydawnictwo Bellona.
Potulski, J. (2012). Rosja w poszukiwaniu modelu reżimu politycznego – „poliarchia zachodnia” czy „azjatycka demokracja”. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, 3, 151–168.
Potulski, J. (2018). Soft Power 30, Portland. Pobrane z: https://softpower30.com/.
Potulski, J. (2018). Wzmocnienie pozycji języka rosyjskiego. Pobrane z: http://pol.rs.gov.ru/pl/activities/403.
Telhami, S. (2011). Annual Arab Public Opinion Survey. Pobrane z: https://www.brookings.edu/wp-content/uploads/2016/06/1121_arab_public_opinion.pdf.
Toboła, H. (2014). Tureckie seriale podbijają świat. Pobrane z: http://balkanistyka.org/tureckie-seriale-podbijaja-swiat/.
Zając, A. (2004). Środki i metody polityki zagranicznej państwa. W: R. Zięba, Wstęp do teorii polityki zagranicznej państwa. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu respektuje prawo do prywatności i ochrony danych osobowych autorów.
Dane autorów nie są wykorzystywane w celach handlowych i marketingowych. Redaktorzy i recenzenci są zobowiązani do zachowania w poufności wszelkich informacji związanych ze złożonymi do redakcji tekstami.
Autor, zgłaszając swój tekst wyraża zgodę na wszystkie warunki i zapisy umowy licencyjnej (określającej prawa autorskie) z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Statystyki
Liczba wyświetleń i pobrań: 0
Liczba cytowań: 0
