Realization of ‘Intimacy’ and ‘Ordinariness’ in Political Communication Based on Simon Luebke and Ines Engelmann’s Concept of Political Authenticity: An Analysis of Donald Tusk’s Exposés (2007–2023)
DOI:
https://doi.org/10.12775/HiP.2026.007Keywords
exposé, political authenticity, Donald Tusk, political communicationAbstract
The aim of the publication is to attempt to determine Prime Minister Donald Tusk’s implementation of two features of political authenticity, i.e., intimacy and ordinariness, in three exposés delivered by the politician on November 23, 2007, November 18, 2011, and December 12, 2023. The research used quantitative and qualitative content analysis and discourse analysis. Regarding the methodology used, reference was made to the concept of political authenticity by Simon Luebke and Ines Engelmann, and Shanto Iyengar’s framing concept was an auxiliary method. The results of the conducted analysis indicate the degree of saturation of the analyzed features of political authenticity in the source material, which amounted to 17 percent for the “intimacy” category, and 37 percent for the “ordinariness” category. The research confirms the theatricality of politicians’ social behaviors and the narrative manner they use to construct political reality. The article is situated in the area of empirical analyses of the communication of political leaders of the Third Polish Republic.
References
Alexander, J. C. (2010). The Performance of Politics: Obama’s Victory and the Democratic Struggle for Power. New York: Oxford University Press.
Andrukowicz, W. (2018). Analiza ramowa rzeczywistości według Ervinga Goffmana. Filozoficzne Problemy Edukacji, 1, 83106. DOI: https://doi.org/10.4467/25450948FPE.18.007.8587.
Bojarowicz, T. (2018). Novum podziałów społeczno-politycznych w Polsce w latach 2005–2017. Olsztyn: Instytut Nauk Politycznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.
Borowiec, P. (2023). The Politicization of Social Divisions in Post-War Poland. Cham: Palgrave Macmillan.
Domagała, M. (2022). Jakim językiem mówią politycy? Analiza poziomu czytelności exposé z wykorzystaniem Jasnopisu. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria językoznawcza, 29(2), 4560. DOI: https://doi.org/10.14746/pspsj.2022.29.2.3.
Franczak, K. (2017). Analiza ramowania. W: M. Czyżewski, M. Otrocki, T. Piekot, J. Stachowiak (red.). Analiza dyskursu publicznego. Przegląd metod i perspektyw badawczych (ss. 145173). Warszawa: Wydawnictwo Akademickie SEDNO.
Garlicki, J. (2010). Komunikowanie polityczne – od kampanii wyborczej do kampanii permanentnej. Studia Politologiczne, 16, 2645.
Gąsiorowski, M. (2024). Zmitologizowany obraz wroga – socjotechniczne narzędzie polityczne Jarosława Kaczyńskiego. Dyskurs & Dialog, 1(13), 123. DOI: https://doi.org/10.5281/zenodo.12515439.
Goffman, E. (2005). Interaction Ritual: Essays in Face-to-Face Behaviour. New Brunswick: Transaction Publishers.
Górka, M. (2010). Rywalizacja polityczna w Polsce w latach 2007–2009. Studia Polityczne, 25, 185203.
Iyengar, S. (1990). Framing responsibility for political issues: The case of poverty. Political Behavior, 12(1), 1940.
Iyengar, S. (1994). Is anyone responsible? How Television frames political issues. Chicago: University of Chicago Press.
Iyengar, S. (1996). Framing responsibility for political issues. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 546(1), 5970.
Jamieson, K. H., Waldman, P. (2003). The press effect: Politicians, journalists, and the stories that shape the political world. Oxford: Oxford University Press.
Kampka, A. (2011). Jesteśmy z innego podwórka – polityczni przeciwnicy o sobie nawzajem. Forum Artis Rhetoricae, 3, 5977.
Kubala, K. (2012). „Racjonalność” w dyskursie polityki polskiej na przykładzie exposé premiera Donalda Tuska w 2011 r. Dominująca odmiana refleksyjności zinstytucjonalizowanej. Władza Sądzenia, 1, 2551.
Kujawski, J. (2017). Niezrealizowana koalicja PO-PiS w świetle wybranych publikacji prasowych. Świat Idei i Polityki, 16(1), 424451. DOI: https://doi.org/10.34767/SIIP.2017.16.22.
Leśniczak, R. (2024). Realizacja bliskości i zwyczajności w komunikowaniu politycznym w czasach populizmu na podstawie koncepcji autentyczności politycznej Simona Luebkego i Ines Engelmann. Analiza exposé Mateusza Morawieckiego (2017–2023). Studia Medioznawcze, 25(4), 163174. DOI: https://doi.org/10.33077/uw.24511617.sm.2024.4.814.
Luebke, S. M. (2021). Political authenticity: Conceptualization of a popular term. The International Journal of Press/Politics, 26(3), 635653. DOI: https://doi.org/10.1177/1940161220948.
Luebke, S. M., Engelmann, I. (2022). Do we know politicians’ true selves from the media? Exploring the relationship between political media exposure and perceived political authenticity. Social Media+ Society, 8(1), 20563051221077030. DOI: https://doi.org/10.1177/20563051221077030.
Luebke, S. M., Engelmann, I. (2023). Perceiving politicians as true to themselves: Development and validation of the perceived political authenticity scale. Plos one, 18(5), e0285344. DOI: https://doi.org/10.1371/journal.pone.0285344.
Marszałek-Kawa, J., Siemiątkowski, P. (2020). Exposé Prezesów Rady Ministrów 1989–2019. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
Mazur, M., Konieczny, A. (2012). Po co politykom telewizyjne debaty wyborcze? Analiza zawartości polskich debat. Studia Medioznawcze, 4, 82–94.
Noremberg, D. (2012). Kampania negatywna czy nieistniejący „czarny” PR jako metody dyskredytowania przeciwnika politycznego. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, 2, 165–180.
Nowak-Teter, E. (2021). Krytyczne studia nad dyskursem mediów publicznych na przykładzie „Wiadomości” TVP 1. Res Rhetorica, 8(1), 41–66. DOI: https://doi.org/10.29107/rr2021.1.3.
Obacz, P. (2018). Podział „Polska solidarna – Polska liberalna” w świetle wybranych koncepcji pluralizmu politycznego. Kraków: Wydawnictwo LIBRON, Filip Lohner.
Peterson, R. A. (2005). In search of authenticity. Journal of Management Studies, 42(5), 1083–1098.
Podraza, A. (2023). Polska debata o modelu integracji w ramach Unii Europejskiej w latach 2015–2022. Spór pomiędzy Prawem i Sprawiedliwością a Platformą Obywatelską. Rocznik Integracji Europejskiej, 17, 7594. DOI: https://doi.org/10.14746/rie.2023.17.4.
Sielski, J. (2023). Doktryna polityczna Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska. Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio M – Balcaniensis et Carpathiensis, 8(1), 91106. DOI: http://dx.doi.org/10.17951/bc.2023.8.91-106.
Siewierska-Chmaj, A. (2005). Język polskiej polityki. Politologiczno-semantyczna analiza expose premierów Polski w latach 1919–2004. Rzeszów: Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania z siedzibą w Rzeszowie.
Słowik, M. (2024). Populizm i elitaryzm: narracje polityczne w exposé polskich premierów z lat 1989–2019. Studium lingwistyczne. Lublin (praca doktorska).
Soczyński, S., Urzędowska, A. (2023). Politycy i media jako podmioty zarządzające polaryzacją społeczno-polityczną. Krytyczna analiza prekampanii wyborczej w 2023 roku w Polsce. W: R. Leśniczak, K. Stępniak (red.). Kryzys w przekazach medialnych (ss. 7384). Warszawa: Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR.
Sokołowski, M. (2024). Język polityki. Od retoryki do analizy dyskursu. Zarys problematyki. Forum Nauk Społecznych, 2, 147161. DOI: https://doi.org/10.31648/fns.10292.
Stanley, B. (2020). A Comparison of Two Polish Party Leaders: Jarosław Kaczyński and Donald Tusk. W: S. Gherghina (red.). Party Leaders in Eastern Europe: Personality, Behavior and Consequences (ss. 171195). Cham: Palgrave Macmillan.
Stenogram exposé premiera Donalda Tuska, 13.12.2023. Pobrane z: https://www.gov.pl/web/premier/stenogram-expose-premiera-donalda-tuska.
Warzecha, A. (2018). „Nakaz milczenia” dla ks. Adama Bonieckiego. Sytuacje kryzysowe i strategie wyłączenia z dyskursu na styku Kościół–sfera publiczna. Świat i Słowo, 1(30), 111124. DOI: https://doi.org/10.5281/zenodo.2562714.
Wielgosz, Ł. (2019). Wojna polsko polska. Zarządzanie oligopolem politycznym przez Platformę Obywatelską oraz Prawo i Sprawiedliwość w latach 2001–2015. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Wojcik, K. (2021). Wizerunek i reputacja organizacji: informacyjny i zarządczy potencjał – część I. Studia Medioznawcze, 22(4), 10611076. DOI: https://doi.org/10.33077/uw.24511617.sm.2021.4.664.
Wojcik, K. (2022). Wizerunek i reputacja organizacji: informacyjny i zarządczy potencjał – część II. Studia Medioznawcze, 23(1), 1154–1170. DOI: https://doi.org/10.33077/uw.24511617.sm.2022.1.682.
Zagała, Z. (2023). Od podziału postsolidarnościowego do polaryzacji. (Krótkie) studium relacji między Prawem i Sprawiedliwością a Platformą Obywatelską i ich wyborcami. Zeszyty Naukowe KUL, 66, 107126. DOI: https://doi.org/10.31743/znkul.16429.
Zając, B. (2013). Językowe środki deprecjacji przeciwnika w debatach telewizyjnych między liderami partyjnymi. Politeja – pismo Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, 10(25), 389406. DOI: https://doi.org/10.12797/Politeja.10.2013.25.23.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Rafał Leśniczak
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
Nicolaus Copernicus University fully respects the right to privacy and protection of personal data of all authors. The authors’ personal data is not used for commercial and/or marketing purposes.Stats
Number of views and downloads: 116
Number of citations: 0
