Porównanie właściwości antyoksydacyjnych i cytoprotekcyjnych ekstraktów roślinnych z trzech odmian nasion czarnuszki

Abstrakt

Czarnuszka siewna (Nigella sativa) to roślina wykorzystywana w medycynie ludowej od wieków ze względu na swoje terapeutyczne właściwości. Czarnuszka jest obiektem wielu badań pod kątem walki z nowotworami, gdyż ma bardzo duży potencjał terapeutyczny w tym zakresie. Roślina ta posiada blisko spokrewnione gatunki z rodzaju Nigella, które mogą okazać się równie bogatym źródłem składników terapeutycznych co sama N. sativa. W pracy porównano gatunki N. sativa, N. damascene oraz N. orientalis pod względem właściwości antyoksydacyjnych z użyciem syntetycznego rodnika DPPH, a także ogólnej zawartości flawonoidów i związków fenolowych. Ponadto ekstrakty z nasion N. sativa, N. damascena i N. orientalis zbadano pod kątem cytotoksyczności wobec ludzkich komórek skóry – keratynocytów (HaCaT). W celu oceny stopnia żywotności komórek po ekspozycji na różne stężenia ekstraktów z badanych roślin wykonano test Alamar Blue. Najlepsze właściwości antyoksydacyjne wykazał 1% ekstrakt z nasion N. orientalis, natomiast biorąc pod uwagę wszystkie stężenia wykorzystane do badania, najbardziej obiecującymi właściwościami cechuje się N. damascena, która wykazała również najwyższe wartości w odniesieniu do ogólnej zawartości flawonoidów oraz związków fenolowych.