Gottfried Wilhelm Leibniz’s Idea of the Best of All Possible Worlds

Tadeusz Pabjan

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/szhf.2017.044

Abstract


This article deals with the idea of the best possible world which was proposed by German philosopher Leibniz. He is regarded as a creator of theodicy – a philosophical discipline that is searching for some arguments to defend God against accusations of evil present in the created world. One of such arguments is included in Leibniz’s thesis that all the possible worlds exist potentially in the mind of God, and from this infinite collection of possibilities God chooses the best option and calls it into being. What is important is that the best of all possible worlds is not a perfect world devoid of evil. Such a world cannot exist because it is internally contradictory. It is the best possible world in a sense that it’s an optimal configuration of things and events, which contains maximum of the possible good and minimum of the inevitable evil. In this paper the main points of Leibniz’s argumentation that concern this issue are presented and critically analysed.


Keywords


the best of all possible worlds; Leibniz; the problem of evil; theodicy

Full Text:

PDF (Polish)

References


Augustyn Św., O naturze dobra, przeł. M. Maykowska, [w:] tenże, Dialogi i pisma filozoficzne, Warszawa 1954, s. 169–201.

Die philosophischen Schriften von G. W. Leibniz, red. C. I. Gerhardt, Berlin 1875–1890.

Gut P., Leibniz. Myśl filozoficzna XVII wieku, Wrocław 2004.

Heller M., Ostateczne wyjaśnienia wszechświata, Kraków 2008.

Kołakowski L., Leibniz i Hiob. Metafizyka zła i doświadczenie zła, [w:] tenże, Czy Pan Bóg jest szczęśliwy i inne pytania, Kraków 2009, s. 11–12.

Kołakowski L., Jeśli Boga nie ma, Kraków 1988.

Kopania J., Siła dedukcji i słabość człowieka. Tragiczny optymizm Leibniza, [w:] G. W.

Leibniz, Teodycea. O dobroci Boga, wolności człowieka i pochodzeniu zła, przeł. M. Frankiewicz, Warszawa 2001, s. VII–XXVIII.

Leibniz G. W., O ostatecznym źródle rzeczy, [w:] tenże, Główne pisma metafizyczne, przeł. S. Cichowicz, J. Domański, Toruń 1995.

Leibniz G. W., Pisma z teologii mistycznej, przeł. M. Frankiewicz, Kraków 1994.

Leibniz G. W., Teodycea. O dobroci Boga, wolności człowieka i pochodzeniu zła, przeł. M. Frankiewicz, Warszawa 2001.

Leibniz G. W., Wyznanie wiary filozofa, Rozprawa metafizyczna, Monadologia, Zasady natury i łaski, oraz inne pisma filozoficzne, przeł. S. Cichowicz, Warszawa 1969.

Mates B., The Philosophy of Leibniz. Metaphysics and Language, Oxford 1989.

Palacz R., Klasycy filozofii, Warszawa 1987.

Planck M., Zasada najmniejszego działania, [w:] tenże, Nowe drogi poznania fizycznego a filozofia, przeł. K. Napiórkowski, Warszawa 2003.

Pucko Z., Czy cierpienie ma sens? Teodycea wobec bólu i cierpienia, Kraków 2004.

Wolter, Poemat o zagładzie Lizbony, przeł. A. Wołowski, „Literatura na Świecie”, 1979, 4 (96), s. 319–332.

Wolter, Kandyd czyli optymizm, tłum. T. Żeleński-Boy, Kraków 2009.






Partnerzy platformy czasopism