The Unsaid in Samuel Beckettʼs “The Unnamable”: The Subject and the Mind

Kinga Jęczmińska

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LC.2020.033

Abstrakt


The article analyses the concept of the mind in Samuel Beckett’s The Unnamable to argue that the subject of the monologue may be interpreted either as a spirit describable in terms of Cartesian substance dualism or as a purely linguistic manifestation of consciousness that is fragmented and not fully articulated. The narrator appears as a “diminished mind” or a “virtually disembodied” voice (Kennedy 1989: 139) that obsessively and desperately searches for the lost or fragmented core of the self (Kennedy 1989: 140; cf. McDonald 2007: 103). The voice might come from a soul suspended in a limbo or in a Geulingian hell where the devil makes its inhabitants uncertain of anything and encourages them to continue their searches for meaning and sense despite the pointlessness of the endeavour (Uhlmann 2006: 104–105). However, the voice may also result from an undisciplined process of writing that produces an uncertain and underdeveloped identity of the narrator. The two interpretations may be treated as compatible with each other.

 

Artykuł analizuje pojęcie umysłu w Nienazywalnym Samuela Becketta w celu wykazania, że podmiot monologu może być rozumiany w dwojaki sposób: jako duch opisywalny z perspektywy kartezjańskiego dualizmu substancjalnego lub jako czysto językowa manifestacja świadomości, która jest fragmentaryczna i nie w pełni wyartykułowana. Narrator ukazuje się jako niepełny umysł lub w zasadzie bezcielesny głos (Kennedy 1989: 139), który obsesyjnie i desperacko szuka utraconego lub fragmentarycznego rdzenia jaźni (Kennedy 1989: 140; cf. McDonald 2007: 103). Głos może należeć do duszy zawieszonej w otchłani lub piekle według koncepcji Geulincxa, w którym diabeł pozbawia jego mieszkańców pewności czegokolwiek i zachęca ich do dalszego szukania sensu i znaczenia pomimo beznadziejności tych wysiłków (Uhlmann 2006: 104–105). Głos może też jednak wynikać z nieuporządkowanego procesu pisania, który prowadzi do niepewnej i nie w pełni rozwiniętej tożsamości narratora. Obie interpretacje można traktować jako ze sobą kompatybilne.


Słowa kluczowe


Samuel Beckett; The Unnamable; subject; mind

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Acheson, James 1994. “Book Review: Wandering and Home: Beckett’s Metaphysical Narrative by Eyal Amiran; Beckett in Dublin by S. E. Wilmer”. Journal of Beckett Studies 3, 2 (Spring 1994): 101–104.

Astro, Alan 1990. Understanding Samuel Beckett. Columbia (SC): University of South Carolina Press.

Bayne, Tim 2010. The Unity of Consciousness. New York: Oxford University Press.

Beckett, Samuel 1965. Three Novels by Samuel Beckett: Molloy, Malone Dies, The Unnamable. New York: Grove Press, Inc.

Brater, Enoch 2003. The Essential Samuel Beckett. An Illustrated Biography. London: Thames & Hudson.

Descartes, René 1989 [1649]. The Passions of the Soul: an English Translation of Les Passions de l’âme. Translated and annotated by Stephen Voss. Indianapolis (IN) & Cambridge (MA): Hackett Publishing Company.

Descartes, René 2006a [1637]. A Discourse on the Method of Correctly Conducting One’s Reason and Seeking Truth in the Sciences. Translated by Ian Maclean. Oxford: Oxford University Press.

Descartes, René 2006b [1641]. Meditations, Objections, and Replies. Translated and edited by Rofer Ariew & Donald Cress. Indianapolis (IN) & Cambridge (MA): Hackett Publishing Company.

Friedman, Alan 2018. Surreal Beckett. Samuel Beckett, James Joyce, and Surrealism. New York: Routledge.

Gallagher, Shaun 2012. Phenomenology. New York: Palgrave Macmillan.

Hill, Leslie 1997. “«Up the Republic!»: Beckett, Writing, Politics”. MLN 112, 5 (Comparative Literature Issue, December 1997): 909–928.

Katz, Daniel 2009. “What Remains of Beckett: Evasion and History.” In: Ulrika Maude & Matthew Feldman (eds.). Beckett and Phenomenology. London & New York: Continuum.

Kennedy, Andrew K. 1989. Samuel Beckett. Cambridge University Press.

Knowlson, James 2014. Damned to Fame. The Life of Samuel Beckett. London: Bloomsbury Publishing.

Kuhl, Julius, Markus Quirin, Sander L. Koole 2015. “Being Someone: The Integrated Self as a Neuropsychological System”. Social and Personality Psychology Compass 9, 3 (March 2015): 115–132.

Locatelli, Carla 2010. “Dying On: Beckett’s Elemental Ghosts”. Limit(e) Beckett 1 (2010): 27–53, on-line.

Lyons, Charles R. 1983. Samuel Beckett. London & Basingstoke: The Macmillan Press.

Maude, Ulrika 2014. “Convulsive Aesthetics: Beckett, Chaplin and Charcot.” In: S. E. Gontarski (ed.), The Edinburgh Companion to Samuel Beckett and the Arts. Edinburgh: Edinburgh University Press.

McDonald, Ronan 2007. The Cambridge Introduction to Samuel Beckett. Cambridge: Cambridge University Press.

McHale, Brian 2004. Postmodernist Fiction. London & New York: Routledge.

Tereszewski, Marcin 2008. “Towards the Inexpressible Nothing in Becket’s Texts for Nothing”. Anglica Wratislaviensia 46: 63–72.

Uhlmann, Anthony 2006. Samuel Beckett and the Philosophical Image. Cambridge: Cambridge University Press.




Partnerzy platformy czasopism