Jezioro siarki i ognia w Księdze Apokalipsy św. Jana

Marek Karczewski

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/BPTh.2012.005

Abstrakt


Jezioro ognia i siarki jest symbolem, który zaskakuje głębią teologicznej treści. Nawiązując do radykalnej odmiany losu Sodomy i Gomory oraz do innych tekstów biblijnych i pozabiblijnych zachowuje daleko idącą oryginalność. W jeziorze tym, znaku zasłużonej kary, znajdują się przeciwnicy Boga i Baranka, którzy nie weszli do nowej Jerozolimy. Wobec pełni życia, która jest udziałem zbawionych, jezioro jawi się jako miejsce pozbawione nadziei, bez żadnej możliwości odmiany losu. Jezioro siarki i ognia jest także symbolem cierpienia, a właściwie udręki obejmującej całego potępionego. Ma ona także wymiar psychiczny, jest efektem świadomości poniesionej klęski, dokonanych złych wyborów, bezmyślnie odrzuconej szansy.

Obraz jeziora potępionych poraża beznadzieją. Dla odbiorców Ap stanowi przestrogę, uświadamia, że walka szatana z Bogiem dzieje się naprawdę. Obmycie szat i wierność Barankowi  prowadzi nie tyle do dobrego samopoczucia i komfortu moralnego. Jest szansą na udział w nieograniczonym, wiecznym życiu.


Słowa kluczowe


jezioro ognia i siarki; piekło w Apokalipsie; tło starotestamentowe; teologia obrazu piekła w Ap

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Aune D. E., Revelation 6–16, Nahsville 1998.

Bauer W., Worterbuch zum Neuen Testament zu den Schriften des Neuen Testaments und der fruhchristlichen Literatur. 6. vollig neu bearbeuteite Auflage von Kurt un Barbara Aland, Berlin – New York 1988, kol. 964.

Beale G. K., The Book of Revelation, Grand Rapids – Cambridge 1999.

Garcia Martinez F., Testi di Qumran, Brescia 1996.

Howard D. M., Sodom and Gomorrah revisited, JEST 27/4 (1984), s. 385-400.

Karczewski M., Jezus Chrystus jako Król królów i Pan panów (Ap 17,14b; 19,16) na tle teologii Apokalipsy, w: Scripturae Lumen 1. Ewangelia o Królestwie, red. A. Paciorek, A. Czaja, A. Tronina, Lublin 2009, s. 291-302.

Karczewski M., Reinterpretacja Księgi Rodzaju w Apokalipsie św. Jana, Olsztyn 2010.

Kościelniak K., Zło osobowe w Biblii. Egzegetyczne, historyczne, religioznawcze i kulturowe aspekty demonologii biblijnej, Kraków 2002.

Kotecki D., Duch Święty w zgromadzeniu liturgicznym w świetle Apokalipsy św. Jana, Warszawa 2006.

Lambrecht J., „A Structuration of Rev 4,1–22,5”, w: L’Apocalypse johannique et l’Apocalyptique dans le Nouveau Testament, red. J. Lambrecht, Leuven 1980, s. 77-104.

Mounce R. H., The Book of Revelation. Revised, Grand Rapids – Cambridge 1997.

Osborne G. R., Revelation, Grand Rapids 2002.

Popowski R., Wielki Słownik grecko-polski Nowego Testamentu, Warszawa 1994.

Prigent P., L’Apocalypse de Saint Jean, Paris 2000.

Ravasi G., Apokalipsa, Kielce 2002.

Rubinkiewicz R., I Księga Henocha (Księga Henocha etiopska), w: Apokryfy Starego Testamentu, opr. R. Rubinkiewicz, Warszawa 1999.

von Balthasar H. U., Księga Baranka. Medytacje nad Apokalipsą św. Jana, Kraków 2005.

Vorgrimler H., Storia dell’inferno. Il sorgere e il fiorire dell’idea dell’aldila dall’antica Babilonia ai nostri giorni, Casale Monteferrato 1995.

Żywica Z., Tożsamość stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi, „Forum Teologiczne” 1 (2000), s. 145–170.


##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN (print) 1689-5150
ISSN (online) 2450-7059

Partnerzy platformy czasopism