Kompetencje współczesnego wydawcy – założenia teoretyczne kontra opinie praktyków

Abstrakt

Przedmiotem artykułu są kompetencje współczesnego wydawcy, ukształtowane pod wpływem przemian na rynku książki, jakie zaszły w latach 2000–2015. Celem jest skonfrontowanie założeń teoretycznych prezentowanych w literaturze przedmiotu z opiniami przedstawicieli czołowych polskich wydawnictw. Analizując zmiany w zakresie kompetencji wydawców oraz zmiany w sposobach prowadzenia działalności wydawniczej, pod uwagę wzięto następujące czynniki: rozwój książki elektronicznej i nowych form medialnych, upowszechnienie się zjawiska samopublikacji oraz wzrastającą popularność mediów społecznościowych. W pierwszym etapie przeprowadzonych badań posłużono się metodą analizy i krytyki piśmiennictwa, dokonując systematycznego przeglądu literatury przedmiotu publikowanej w latach 2000–2015 w języku polskim i angielskim, celem opracowania teoretycznego modelu kompetencji i roli współczesnego wydawcy. Następnie opracowany model porównano z wynikami badań ankietowych przeprowadzonych w środowisku polskich wydawców literatury pięknej i publikacji naukowych. W rezultacie sformułowano wnioski dotyczące zakresu i postaci zmian w sposobach prowadzenia działalności wydawniczej, jakie zaszły pod wpływem obecności nowych form medialnych i sposobów upowszechniania treści na rynku książki.