Wizje sił natury Thomasa Hobbes’a i Johna Locke’a

Abstrakt

W czasach nowożytnych i najnowszych spore uznanie zyskał w filozofii, w nauce i w sztuce nurt naturalizmu, w którym eksponowane były różne siły sprawcze świata naturalnego, w tym cielesnej strony ludzkiego bytu. Jedni znajdowali w nich różnego rodzaju pozytywy, natomiast inni negatywy. Tym, co ich łączyło było przekonanie, że to, co jest najistotniejsze w ludzkim życiu rozgrywa się w świecie doczesnym i od rozwiązania jego problemów zależy ludzki los. Dla uzasadnienia tego przekonania kreślone były istotnie różniące się wizje sił natury. W tych rozważaniach odwołuje się do dwóch z nich, tj. wizji Thomasa Hobbes’a oraz Johna Locke’a.  W pierwszej z nich eksponowane są przede wszystkim zagrożenia ze strony sił natury dla ludzkiego życia i współżycia z innymi. Natomiast w drugiej znajdowane jest w nich dla niego istotne wsparcie. Obie wizje były i są przedmiotem wielu dyskusji nie tylko filozofów, ale także wszystkich tych, którzy szukają odpowiedzi na pytanie: jak żyć w takiej zgodzie z naturą, aby nie zaszkodzić ani sobie, ani też tej naturze?