Mak w polskich opowieściach folklorystycznych
DOI:
https://doi.org/10.12775/LL.4-5.2020.002Słowa kluczowe
mak, bajka, sen, śmierć, folklor współczesny, folklor tradycyjnyAbstrakt
Mak pojawia się w mitologiach, bajkach, obrzędach oraz krótkich formach folkloru europejskiego wyjątkowo często, jako swoisty konstrukt kulturowy. W artykule dokonuję analizy znaczeń i kontekstów, w jakich roślina ta pojawia się w polskich bajkach ludowych, odnosząc to także do praktyki kulturowej, jak i wiedzy fitoterapeutycznej, będącej źródłem symboliki łączącej mak ze światem snu, śmierci, istot demonicznych oraz inicjacji w tradycyjnym folklorze. Żywotność maku w świadomości etnobotanicznej Polaków zdecydowanie wyróżnia się na tle pozostałych ziół, co udowadniają m. in. przeprowadzone na potrzeby artykułu ankiety. Zmieniające się realia gospodarcze i kulturowe wpłynęły na gwałtowny spadek wiedzy zielarskiej, zanikanie obrzędów i praktyk magicznych (w tym z użyciem nasion maku) w Polsce, niemniej mak wciąż należy do roślin, których działanie lecznicze oraz istotne miejsce w czasie świąt (najczęściej Bożego Narodzenia) znane jest w Polsce niemal każdemu. Współczesny folklor ustny z komponentem „mak” odnosi się głównie do domowej produkcji środków odurzających z opium, tworząc nowe treści fabularne (także z elementami komicznymi), których fragmenty zamieszczam w artykule. Wątki te wzbogacają zasoby polskiej literatury oralnej dotyczącej roślin.
Bibliografia
Angutek, D. (2017). Rekonstrukcja ludowego haftu krajeńskiego: stan badań, pochodzenie i wzór. „Lud”, 101, 333-359.
Bańko, M. (2007). Cicho jak… W: Słownik porównań (s. 32). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Barczykowska, A. (2011). Między drugg free a terapią substytucyjną – w poszukiwaniu skutecznego modelu pomocy osobom uzależnionym i współuzależnionym. W: E. Włodawczyk, I. Cytlak (red.), Człowiek wobec krytycznych sytuacji życiowych. Z teorii i praktyki
pracy socjalnej (s. 285 – 310). Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
Bettelheim, B. (2010). Cudowne i pożyteczne: o znaczeniach i wartościach baśni (przeł. D. Danek). Warszawa: Wydawnictwo W.A.B.
Burstein, M. (2008). Badanie zawartości morfiny w płynach ustrojowych osób po spożyciu produktów spożywczych zawierających mak oraz jej oznaczanie w tych wyrobach. „Problemy Kryminalistyki”, 260, 24-35.
Cercha, S. (1896). Baśni ludowe, zebrane we wsi Przebieczanach (w powiecie wielickim). „Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnogrficzne”, t. 1, 51-98.
Ciszewski, S. (1887). Lud rolniczo-górniczy z okolic Sławkowa w powiecie olkuskim. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 11, 1-129.
Drozdowska, W. (1963). Magiczne normy postępowania w życiu codziennym Załęcza Wielkiego, pow. Wieluń. „Łódzkie Studia Etnograficzne”, t. 5, 111-130.
Estés, C. (2001). Biegnąca z wilkami: archetyp Dzikiej Kobiety w mitach i legendach (przeł. A. Cioch). Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.
Graves, R. (1992). Mity greckie (przeł. H. Krzeczkowski). Wyd. 5. Warszawa: Państwowy Instytut
Wydawniczy.
Gustawicz, B. (1882). Podania, przesądy, gadki i nazwy ludowe w dziedzinie przyrody. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 6, 201-317.
Hoppál, M. (2009). Szamani eurazjatyccy (przeł. A. Barszczewska). Warszawa: Iskry.
Hrycyna, E. (2019), Mak. W: J. Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych (s. 200-227). T. 5. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Karłowicz, J. (1888). Podania i bajki ludowe zebrane na Litwie. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 12, 1-59.
Kibort, J. (1897). Szlachcic łapciowy na Wołyniu. „Wisła”, t. 11 (2), 270-286.
Kolberg, O. (1889). Baśnie z Polesia. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 13, 200-207.
Kolberg, O. (1982). Dzieła Wydane Oskara Kolberga. T. 15. Wrocław: Polskie Towarzystwo Ludoznawcze.
Kolessa, J. (1889). Narodziny i chrzciny, wesele i pogrzeb i ludu ruskiego we wsi Chodowicach, powiecie stryjskim. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 13, 117-150.
Kosiński, W. (1883). Materyjały do etnografii Górali Bieskidowych. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 7, 3-105.
Kowierska, Z.A. (1897). Bajki z Józwowa w powiecie lubelskim. „Wisła”, t. 11 (3), 452-458.
Koźluk, M. (2013). Mak hieroglifem zapomnienia. „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Romanica”, t. 8, 19-36.
Kujawska, M., Łuczaj, Ł., Sosnowska, J., Klepacki, P. (2016). Mak polny. W: Rośliny w wierzeniach i zwyczajach ludowych. Słownik Adama Fichera (s. 228-229). Wrocław: Polskie Towarzystwo Ludoznawcze.
Kuźnicka, B., Znaczenie roślin halucynogennych w polskich tradycjach kulturowych: zarys problematyki. „Analecta”, t. 1, 1992, 111-122.
Łoś, J. (1894). O literaturze ludowej. „Wisła”, t. 8, 1-34.
Majewski, E. (1903). Pochodzenie maku (Papaver Somniferum L.) i jego nazwisk. „Wisła”, t. 17 (1), 41-70.
Malinowski, L. (1900). Powieści ludu polskiego na Śląsku. „Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne”, t. 4, 3-80.
Międzybrocki, B. (2012). Narkomania wśród polskiej młodzieży na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. „Przegląd Pedagogiczny”, nr 2/2012, 67-84.
Orzechowska, S. (2021). Mak. W: V. Wróblewska (red.), Słownik polskiej bajki ludowej. Pozyskano z: https://bajka.umk.pl/slownik/lista-hasel/haslo/?id=328.
Petrow, A. (1878). Lud ziemi dobrzyńskiej, jego charakter, mowa, zwyczaje, obrzędy, pieśni, przysłowia,
zagadki, itp. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 2, 3-182.
Piela, A. (2018). Polskie zapomniane frazeologizmy z komponentem mak. W: M. Mączyński, E. Horyń, E. Zmuda (red), W kręgu dawnej polszczyzny (85-98). Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum.
Podbereski, A. (1880), Materyjały do demonologii ludu ukraińskiego. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 4, 3-82.
Propp, W. (2003). Historyczne korzenie bajki magicznej (przeł. J. Chmielewski). Warszawa: Wydawnictwo KR.
Rokossowska, Z. (1897). Bajki (skazki) ze wsi Jurkowszczyzny. „Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne”, t. 2, 14-118.
Rostafiński, J. (1899). O Maku (Papaver somniferum L.) i jego hodowli w Polsce. Kraków: Rozprawy Akademii Umiejętności.
Saloni, A. (1877). Lud rzeszowski. Materyały etnograficzne. „Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne”, t. 10, 50-344.
Siarkowski, W. (1877). Zagadki z okolic Kielc. „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, t. 1, 130-136.
Skorupka, S. (1987). Słownik frazeologiczny języka polskiego. T. 1-2. Warszawa: Wiedza Powszechna.
Szyjewski, A. (2005). Szamanizm. Kraków: Wydawnictwo WAM.
Szymańska, J. (1998). Pieśni „pustych nocy. „Etnolingwistyka. Problemy języka i kultury”, 10, 211-252.
Wójcicki, K. W. (1851). Klechdy. Starożytne podania i powieści ludowe. T. 1. Kraków : J. Jaworski.
Źródła internetowe
www.wykop.pl/link/4516757/tak-wygladaly-polskie-dworce-w-larach-90/.
www.forum.haszysz.com.
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie/Copyright Notice
1. Autorzy udzielają wydawcy (Polskiemu Towarzystwu Ludoznawczemu) licencji niewyłącznej na korzystanie z utworu w następujących polach eksploatacji:a) utrwalanie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego;
b) reprodukowanie (zwielokrotnienie) Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego drukiem i techniką cyfrową (ebook, audiobook);
c) wprowadzania do obrotu egzemplarzy zwielokrotnionego Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego;
d) wprowadzenie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego do pamięci komputera;
e) rozpowszechnianie utworu w wersji elektronicznej w formule open access na licencji Creative Commons (CC BY - ND 3.0).
2. Autorzy udzielają wydawcy licencji nieodpłatnie.
3. Korzystanie przez wydawcę z utworu na ww. polach nie jest ograniczone czasowo, ilościowo i terytorialnie.
Statystyki
Liczba wyświetleń i pobrań: 1291
Liczba cytowań: 0