Od skargi do ufności. Narracyjna struktura Ps 6

Abstrakt

Spośród pięciu lamentacji (Ps 3–7), otwierających pierwszą księgę Psałterza (Ps 3–41) Ps jest wyjątkowy. Brakuje w nim bowiem kilku, charakterystycznych dla tego gatunku literackiego elementów. Składa się on prawie wyłącznie ze skargi i obejmującej trzy końcowe wiersze (9–11) pewności wysłuchania przez Boga. A ponieważ ta ostatnia występuje zaraz po opisie sytuacji cierpienia, dlatego przejście od skargi do ufności stanowi problem zarówno na płaszczyźnie psychologicznej, jak i teologicznej. Analiza psalmu za pomocą krytyki form, odwołująca się do tła kultycznego, nie znajduje potwierdzenia w jego treści, zdominowanej przez zmieniającą swój kształt językowy skargę. Między sytuacją cierpienia a pewnością wysłuchania dokonuje się tak radykalna zmiana w czasie, że jedynie interpretacja uwzględniająca strukturę narracyjną psalmu, może ją w pełni wyjaśnić.