Dawid jako organizator kultu w Pochwale Ojców (Syr 47,8–10)
DOI:
https://doi.org/10.12775/BPTh.2017.013Słowa kluczowe
Księga Syracha, Pochwała Ojców, Księgi Kronik, Dawid, kult, muzyka liturgicznaAbstrakt
Pochwała Ojców (Syr 44–49) zawiera prezentację dziejów biblijnego Izraela, jako obraz działania Boga w historii. Mędrzec przedstawia według własnych kryteriów najważniejszych i pozytywnych bohaterów tej historii. Dawid, opisany w Syr 47,1–11, jest jednym z najważniejszych bohaterów Starego Testamentu. Działalność Dawida jako króla zostaje przedstawiona przez Syracha przede wszystkim jako inicjatora kultu w Jerozolimie (Syr 47,8–10). Mędrzec korzystał tu z „kultycznego” obrazu Dawida, obecnego w 1 Krn. Jednocześnie obraz Dawida włącza się w charakterystyczną dla Pochwały Ojców koncepcję dziejów i przymierza. Dawid staje się zapowiedzią postaci arcykapłana Szymona (Syr 50,1–24), który w czasach Syracha był jedynym znakiem przymierza oraz pośrednikiem między Bogiem i Jego ludem.
Bibliografia
Anderson A.A., 2 Samuel (WBC 11) (Dallas: Word, Incorporated 2002).
Beentjes P.C., (ed.), The Book of Ben Sira in Hebrew. Text Edition of All Extant Hebrew Manuscripts and a Synopsis of All Parallel Hebrew Ben Sira Texts (VT.S 68; Leiden–New York–Köln: Brill 1997).
Bergen R.D., 1, 2 Samuel (Logos Library System; The New American Commentary 7) (Electronic ed. Nashville: Broadman & Holman Publishers 2001).
Box G.H.–Oesterley W.O.E., “The Book of Sirach”, The Apocrypha and Pseudepigrapha of the Old Testament with Introductions and Critical and Explanatory Notes to the Several Books (ed. R.H. Charles) (Oxford: Clarendon Press 1913) 268–517.
Calduch-Benages N.–Ferrer J.–Liesen J. (ed.), La Sabiduría del Escriba. Edición diplomática de la version siriaca del libro de Ben Sira segúnel Códice Ambrosiano, con tracucción espańola e inglesa / Wisdom of the Scribe. Diplomatic Edition of the Syriac Version of the Book of Ben Sira according to Codex Ambrosianus, with Translations in Spanish and English (Biblioteca Midrásica 26; Estella: Editorial Verbo Divino 2003).
Ciecieląg J., Żydzi w okresie drugiej świątyni 538 przed Chr. – 70 po Chr. (Kraków: Universitas 2011).
Demitrów A., Quattro oranti nell’Elogio dei Padri (Sir 44–49). Studio dei testi e delle tradizioni (Opolska Biblioteka Teologiczna 124; Opole 2011).
Di Lella A.A., The Hebrew Text of Sirach. A Text-Critical and Historical Study, (StCL 1; London–Paris: Mouton & Co. 1966).
Drawnel H., “Władza arcykapłana w Izraelu we wczesnym okresie hellenistycznym: pomiędzy historią a kapłańską ideologią dydaktyczną”, Polityka a religia (eds. P. Jaroszyński et al.) (Lublin 2007) 297–319.
Hamp V., Sirach (Die Heilige Schrift in deutscher Übersetzung, Echter – Bibel 13; Würzburg: Echter Verlag 1952).
Harvey J.D., „Toward a Degree of Order in Ben Sira’s Book”, ZAW 105 (1993) 52–62.
Jüngling H.W., “Der Bauplan des Buches Jesus Sirach“, Den Armen eine frohe Botschaft. FS für Bischof Franz Kamphaus zum 65. Geburtstag (eds. J. Hainz–H.W. Jüngling–R. Sebott) (Frankfurt a/M: De Gruyter 1997) 89–106.
Kearns C, The expandet Text of Ecclesiasticus. Its Teaching on the future Life as a Clue to its Origin, A doctoral Dissertation presented to the Pontificial Biblical Commision (Roma 1951).
Knoppers G.N., I Chronicles 10–29. A New Translation With Introduction and Commentary (New Haven–London: Yale University Press 2008).
Lee T.R., Studies in the Form of Sirach 44–50 (SBL Dissertation Series 75; Atlanta 1986).
Lemański J., „Opowiadanie o Arce przymierza (1 Sm 4,1–7,1; 2 Sm 6) jako klucz do teologii Ksiąg Samuela”, Scriptura Sacra 11 (2007) 5–31.
Marböck J.,“Structure and Redaction History in the Book of Ben Sira. Review and Prospects”, The Book of Ben Sira in Modern Research. Proceedings of the First International Ben Sira Conference 28–31 July 1996, Soesterberg, Netherlands (ed. P.C. Beentjes) (Berlin–New York, NY 1997) 61–79.
Marko M., “David in the Wisdom of Ben Sira” SJOT 25/1 (2011) 29–48.
Merrill E.H., “Royal Priesthood: An Old Testament Messianic Motif,” BibSac 150 (1993) 50–61.
Minissale A., Siracide (Ecclesiastico). Versione – Introduzione – Note (Roma: Edizioni Paoline 1980).
Oesterley, W.O.E., The Wisdom of Jesus the Son of Sirach or Ecclesiasticus. Revised Version with introduction and notes, (Cambridge: Cambridge University Press 1912).
Peters N., Das Buch Jesus Sirach oder Ecclesiasticus. Übersetzt und erklärt (Exegetisches Handbuch zum Alten Testament 25; Münster 1913).
Petraglio R., Il libro che contamina le mani: Ben Sirac rilegge il libro e la storia d’Israele (Theologia; 4) (Palermo: Augustinus Verlag 1993).
Piwowar A., “Syrach – obrońca prawowitego arcykapłana”, Od Melchizedeka do Jezusa Arcykapłana. Biblia o kapłaństwie (ed. D. Dziadosz) (Analecta Biblica Lublinensia 5; Lublin: Wydawnictwo KUL 2010) 93–107.
Roth W., “On the Gnomic-Discursive Wisdom of Jesus Ben Sirach”, Semeia 17 (1980) 59–79.
Sauer G., Jesus Sirach / Ben Sira (ATD Apokryphen 1; Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht 2000).
Segal M.S.,”The Evolution of the Hebrew Text of Ben Sira”, JQR 25 (1934–35) 91–149.
Segal M.S. (ed.), [Sēper ben-Sîrā’haššālēm] (Jerusalem: Bialik Institute 1972).
Skehan P.W.–Di Lella A.A., The Wisdom of Ben Sira. A New Translation with Notes (AB 39; New York, NY: Doubleday 1987).
Smend R., Die Weisheit des Jesus Sirach erklärt (Berlin: Verlag von Georg Reimer 1906).
Snaith, J.G., Ecclesiasticus. Or the Wisdom of Jesus, Son of Sirach (The Cambridge Bible Commentary on The New English Bible, Cambridge: Cambridge University Press 1974).
Spicq C., L’Ecclésiastique (SB[PC]; Paris: Letouzey & Ané 1951).
Thompson J.A., 1, 2 Chronicles (Logos Library System; The New American Commentary 9) (Electronic ed., Nashville: Broadman & Holman Publishers 2001).
Xeravits G.G., “The Figure of David in the Book of Ben Sira”, Henoch 23 (2001) 1 3, 27–38.
Zapff B.M., Jesus Sirach 25–51 (Kommentar zum AT mit der Einheitsübersetzung. Die Neue Echter Bibel 39; Würzburg: Echter Verlag 2010).
Ziegler J. (ed.), Sapientia Iesu Filii Sirach (Septuagint: Vetus Testamentum graece auctoritate Societatis Göttingensis editium 12/2; Göttingen 1965, 1980).
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja
CC BY ND 4.0. Posiadaczem prawa autorskiego (Licencjodawcą) jest Autor, który na mocy umowy licencyjnej udziela nieodpłatnie prawa do eksploatacji dzieła na polach wskazanych w umowie.
- Licencjodawca udziela Licencjobiorcy licencji niewyłącznej na korzystanie z Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego w następujących polach eksploatacji: a) utrwalanie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego; b) reprodukowanie (zwielokrotnienie) Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego drukiem i techniką cyfrową (e-book, audiobook); c) wprowadzania do obrotu egzemplarzy zwielokrotnionego Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego; d) wprowadzenie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego do pamięci komputera; e) rozpowszechnianie utworu w wersji elektronicznej w formule open access na licencji Creative Commons (CC BY-ND 3.0) poprzez platformę cyfrową Wydawnictwa Naukowego UMK oraz repozytorium UMK.
- Korzystanie przez Licencjobiorcę z utrwalonego Utworu ww. polach nie jest ograniczone czasowo ilościowo i terytorialnie.
- Licencjodawca udziela Licencjobiorcy licencji do Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego nieodpłatnie na czas nieokreślony
PEŁEN TEKST UMOWY LICENCYJNEJ >>
Statystyki
Liczba wyświetleń i pobrań: 976
Liczba cytowań: 0
