Przegląd metod i środków stosowanych historycznie oraz współcześnie w praktyce uzupełniania ubytków w metalach na przykładzie zabytków wykonanych ze stopów mosiężnych.

Alina Tomaszewska-Szewczyk

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/AUNC_ZiK.2018.011

Abstrakt


W artykule podjęto próbę klasyfikacji technik uzupełniania ubytków w zabytkach wykonanych ze stopów metali. Przedstawiono zarówno metody stosowane w dawniejszych czasach, jak i inne, które rozwinęły się współcześnie wraz z zaawansowaniem technik spawalniczych, w tym plazmowych, i pozwalają na bardzo precyzyjne działanie. Niektóre z opisanych metod mogą być z powodzeniem stosowane w konserwacji zabytków z metalu. O ich wyborze decyduje cel przeprowadzanych prac.


Słowa kluczowe


zabytki, metal, uzupełnianie ubytków

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Brochwicz, Zbigniew, i Wiesław Domasłowski. „Dokumentacja prac konserwacyjnych płyty brązowej biskupa P. Legendorfa z Braniewa”. Maszynopis, Archiwum Zakładu Konserwacji Elementów i Detali Architektonicznych.

Lane, Hannah. „The Restoration of Thin Metal Vessels Using Glass-Fiber and Poliester Resin”. Studies in Conservation 19 (1974): 227– 232.

Lesiak, Marian. „Konserwacja kielicha srebrnego z drugiej połowy XII w.”, w „Konserwacja zabytków metalowych”, Biblioteka Muzealnictwa i Ochrony Zabytków seria B 5 (1963).

Lehmann, Janusz. „Chemia w ekspertyzie i konserwacji zabytków z materiałów nieorganicznych”, Biblioteka Muzealnictwa i Ochrony Zabytków seria B 51 (1978).

Teofil Prezbiter. Diversarum artium schedula. Średniowieczny zbiór przepisów o sztukach rozmaitych. Tłumaczenie Stanisław Kobielus. Kraków: Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, 1998.






Partnerzy platformy czasopism