Acta Universitatis Nicolai Copernici Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK <p><strong>NAUKI HUMANISTYCZNO-SPOŁECZNE</strong></p> <p>Interdyscyplinarne czasopismo, założone w 1966 roku na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, od przeszło 50 lat <strong>integruje</strong> analizy i metody nauk humanistycznych (nauki o sztuce, nauki o kulturze i religii), dyscypliny sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki oraz nauk ścisłych i przyrodniczych w zakresie <strong>badań i konserwacji-restauracji</strong> zabytków kultury materialnej, a także rozważania teoretyczne w dziedzinie <strong>ochrony dziedzictwa kulturowego</strong> oraz muzeologii. </p> <p>Dyscypliny wiodące, zwiazane z jednostką wydającą tytuł:<br /><strong>nauki o sztuce</strong> / <strong>sztuki plastyczne i konserwacja dzieł</strong> <strong>sztuki</strong>.<strong> </strong></p> <p>Punktacja: <strong>20</strong></p> <p>Archiwalne numery czasopisma (1974-2005) dostępne są w Kujawsko-Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej<a href="https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/11504/edition/19937#structure"><strong> &gt;&gt;&gt;</strong></a>.</p> <p> </p> pl-PL <p><a href="https://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0/deed.pl" target="_blank" rel="noopener">CC BY ND 4.0</a>. Posiadaczem prawa autorskiego (Licencjodawcą) jest Autor, który na mocy umowy licencyjnej udziela nieodpłatnie prawa do eksploatacji dzieła na polach wskazanych w umowie.</p> <ul> <li>Licencjodawca udziela Licencjobiorcy licencji niewyłącznej na korzystanie z Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego w następujących polach eksploatacji: a) utrwalanie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego; b) reprodukowanie (zwielokrotnienie) Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego drukiem i techniką cyfrową (e-book, audiobook); c) wprowadzania do obrotu egzemplarzy zwielokrotnionego Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego; d) wprowadzenie Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego do pamięci komputera; e) rozpowszechnianie utworu w wersji elektronicznej w formule open access na licencji Creative Commons (CC BY-ND 3.0) poprzez platformę cyfrową Wydawnictwa Naukowego UMK oraz repozytorium UMK.</li> <li>Korzystanie przez Licencjobiorcę z utrwalonego Utworu ww. polach nie jest ograniczone czasowo ilościowo i terytorialnie. </li> <li>Licencjodawca udziela Licencjobiorcy licencji do Utworu/przedmiotu prawa pokrewnego nieodpłatnie na czas nieokreślony</li> </ul> <p>PEŁEN TEKST UMOWY LICENCYJNEJ <a href="https://wydawnictwo.umk.pl/upload/files/dokumenty/Umowa%20z%20autorem%20do%20APCz%202017.pdf" target="_blank" rel="noopener">&gt;&gt;</a></p> Monika.Jakubek-Raczkowska@umk.pl (Monika Jakubek-Raczkowska) greg@umk.pl (Grzegorz Kopcewicz) Sat, 04 Dec 2021 18:45:12 +0100 OJS 3.3.0.8 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss 60 „Muzeum” w XVIII wieku. Z dziejów semantyki pojęcia https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK/article/view/36400 <p>Przedmiotem studium są znaczenia, jakie nadawano pojęciu „muzeum” w XVIII wieku. Analizie poddano definicje terminu „muzeum” zawarte w traktatach kolekcjonerskich oraz przede wszystkim w słownikach i encyklopediach. Teksty źródłowe pochodzą w większości z niemieckiego i francuskiego obszaru językowego, gdyż w nich szczególnie wyraźnie zaznaczyło się zjawisko zmiany zbioru desygnatów nazwy „muzeum”, a zarazem były one nośnikami nieco odmiennych tradycji.</p> <p>Wskazuje się na trzy główne przemiany, jakie dokonały się w rozumieniu słowa „muzeum” w XVIII wieku. Po pierwsze, „muzeum” zaczęło w sposób konsekwentny oznaczać przestrzeń realną, a nie również wirtualną (dyskursywną). Po drugie, zaczęło ono oznaczać przestrzeń raczej publiczną niż prywatną. Po trzecie – przestrzeń kolekcjonerską, ekspozycyjną, służącą w pierwszym rzędzie doświadczeniu sensualnemu, a nie przestrzeń wiedzy, służącą przede wszystkim doświadczeniu intelektualnemu. W konsekwencji złożonych procesów kulturowych stopniowo ukształtowało się rozumienie nazwy „muzeum” jako realnej i publicznej przestrzeni ekspozycyjnej.</p> Michał Mencfel Prawa autorskie (c) 2021 https://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0 https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK/article/view/36400 Sat, 04 Dec 2021 00:00:00 +0100 Piękna Madonna Gdańska i Madonna z kaplicy św. Anny we Fromborku w świetle badań petrograficznych https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK/article/view/35674 <p>Studium jest poświęcone identyfikacji materiałoznawczej oraz potwierdzeniu wspólnoty warsztatowej i proweniencji stylu dwóch rzeźb z ok. 1420–1430, zachowanych z dziedzictwa artystycznego państwa zakonnego w Prusach: Pięknej Madonny Gdańskiej (w Bazylice Mariackiej w Gdańsku) i – częściowo zdestruowanej – rzeźby Madonny z kaplicy św. Anny we Fromborku (obecnie w zbiorach Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku). Posągi te, wyobcowane na tle sztuki tego regionu zarówno przez swój kamienny surowiec, jak i formę artystyczną oraz monumentalną skalę, zostały odkute z tej samej skały, pozyskanej najpewniej z kamieniołomów w dorzeczu Skaldy, w jednym warsztacie o zdecydowanie zachodniej formacji artystycznej. Choć rozpoznanie materiału nie rozstrzyga definitywnie o ich genezie artystycznej, źródeł stylu ich obu można dzięki niej w sposób o wiele pewniejszy niż dotychczas upatrywać w sztuce franko-niderlandzkiej. Nie można ostatecznie zawyrokować, czy rzeźby te powstały na Pomorzu, w warsztacie niderlandzkiego twórcy, dla którego sprowadzono materiał pozyskiwany na obszarze Hainaut–Artois / Flandrii francuskiej, czy też są przedmiotowymi importami z południowych Niderlandów – ta druga możliwość, łącząca pochodzenie surowca i pochodzenie formy – wydaje się jednak dużo bardziej prawdopodobna. Tekst prezentuje szczegółowo metodykę badań próbek pobranych z obu rzeźb i płynące z nich wnioski, dające dowód wysokiego potencjału analiz petrograficznych dla historii sztuki, a także pogłębia charakterystykę porównawczą obu zabytków na tle rzeźby europejskiej 1. poł. XV w. Celem studium jest z jednej strony określenie ich proweniencji artystycznej w konfrontacji z wynikami badań skały (niezwykle istotne zarówno dla badań regionalnych, jak i dla światowych studiów nad stylem pięknym); z drugiej – wprowadzenie do szerszej dyskusji nad geografią złóż i tworzywem rzeźby średniowiecznej nieznanego dotąd materiału badawczego.</p> <p>&nbsp;</p> Wojciech Bartz, Monika Jakubek-Raczkowska Prawa autorskie (c) 2021 Wojciech Bartz, Monika Jakubek-Raczkowska https://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0 https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK/article/view/35674 Sat, 04 Dec 2021 00:00:00 +0100 Handel pigmentami miedziowymi ze złóż świętokrzyskich w świetle źródeł archiwalnych https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK/article/view/34112 <p>W regionie geograficznym Gór Świętokrzyskich, w pobliżu Kielc, znajdowały się dwa ważne w okresie staropolskim ośrodki wydobycia rud miedzi – położona w Paśmie Chęcińskim Miedzianka oraz leżąca w obecnej aglomeracji kieleckiej Miedziana Góra. Artykuł porusza zagadnienie handlu pigmentami miedziowymi (azurytem, malachitem i grynszpanem) pochodzącymi z przedmiotowych złóż na przestrzeni XVI–XVIII w. W źródłach archiwalnych informacje na temat handlu materiałami artystycznymi pojawiają się w dokumentach prawnych dotyczących przywilejów górniczych oraz aktach gospodarczych, w tym rachunkach dworów królewskich i biskupich, a także lustracjach dóbr królewskich i majątków biskupstwa krakowskiego oraz krakowskiej kapituły katedralnej. Cenne wiadomości o funkcjonowaniu kopalń pozyskano również z fragmentarycznie zachowanych w odpisach chęcińskich ksiąg żupniczych oraz akt miejskich, gdzie zawarte są również szczegóły dotyczące zarówno sprzedawców, jak i ich dłużników. Zebrane informacje wskazują, że pigmenty ze złóż świętokrzyskich wykorzystywano do dekoracji zamków królewskich w Krakowie i Warszawie oraz zamku wielkoksiążęcego w Wilnie, a niektóre z nich, jak np. malachit, eksportowano do Europy Zachodniej.</p> Michał Witkowski, Sylwia Svorová Pawełkowicz Prawa autorskie (c) 2021 Acta Universitatis Nicolai Copernici Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo https://creativecommons.org/licenses/by-nd/4.0 https://apcz.umk.pl/AUNC_ZiK/article/view/34112 Sun, 05 Dec 2021 00:00:00 +0100