Nadzieja jako profil opieki nad osobami przewlekle chorymi w ZOL

Apstrakt

Człowiek w swym życiu doświadcza wielu różnych zdarzeń, wpływających znacząco na przebieg i jakość życia. Należy pamiętać, że zdrowie nie wyczerpuje listy trudnych sytuacji, które dotyczyć mogą ubóstwa, sieroctwa, przemocy w rodzinie, utraty bliskich osób, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, macierzyństwa, uzależnień czy ograniczenia wolności. W tym kontekście poruszono problematykę tzw. „radzenia sobie”, polegającego m.in. na umiejętności przystosowania się do kłopotów i zawirowań, jakie przynosi życie. W przypadku ludzi starszych takim zadaniem rozwojowym staje się np. akceptacja starości, uznanie swojej ułomności, obniżonej sprawności lub choroby.Nie jest to oczywiście łatwe ale i w tym przypadku istotną rolę odgrywa nadzieja i przyjęcie odpowiedniej postawy wobec zaistniałych zjawisk. Nadzieja, niezwykły bodziec, który może pomóc nawet tam, gdzie medycyna bywa bezsilna. To nią karmi się osoba przewlekle chora przebywająca w ZOL oraz jej otoczenie. To nadzieja nadaje często sens życiu chorym i ich bliskim.