Historical Aspects of Development of the Theory of Azimuthal Map Projections

Abstrakt

Problem odwzorowania powierzchni Ziemi na płaszczyźnie zajmuje matematyków i kartografów od ponad 2000 lat. Zagadnienie to ma istotne znaczenie nie tylko dla teoretyków kartografii, ale również dla użytkowników map, ponieważ w rezultacie przekształceń wynikających z rodzaju odwzorowania następuje zniekształcenie pewnych zależności geometrycznych występujących na powierzchni Ziemi. W odróżnieniu od wielu publikacji przedstawiających odwzorowania kartograficzne jako jedno z zagadnień kartografii matematycznej w niniejszym artykule skupiono się na rozwoju i zastosowaniu wyłącznie odwzorowań azymutalnych (płaszczyznowych), śledząc zmiany od czasów starożytnych do współczesnych. Omawiając podstawowe cechy poszczególnych odwzorowań azymutalnych, przedstawiono ich szczegółową klasyfikację, m.in. na typy związane z położeniem środka rzutu (np. centralny, stereograficzny, ortograficzny), nie mające charakteru rzutów, jak najpopularniejsze z nich odwzorowanie Postela (równoodległościowe) czy Lamberta (równopolowe), a także na wszelkie modyfikacje typów podstawowych.