Berkeley, Newton, Explanation, and Causation

Richard Brook

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/RF.2018.034

Abstrakt


Berkeley, Newton, wyjaśnianie i przyczynowość

Berkeley explicite porównuje swoje rozumienie wyjaśnienia naukowego (dotyczącego praw natury), zwłaszcza w zakresie mechaniki, astronomii i optyki, do tego, które przedstawił Newton. Trudność polega jednak na tym, że o ile dla Newtona podstawowe prawa – na przykład w astronomii – milcząco odwołują się do przyczyn sprawczych (dalej: przyczyn), Berkeley dopuszcza istnienie przyczyn jedynie w metafizyce, a dokładniej w odniesieniu do pojęcia woli czy też chcenia.
Obaj myśliciele rzeczywiście traktują wyjaśnienie jako dedukcję poszczególnych generalizacji na podstawie generalizacji bardziej ogólnych, a więc odwołują się do nomologiczno-dedukcyjnego modelu wyjaśniania (ND). Jednakże spełnienie takich wymogów przez jakąś przykładową formułę ND nie wystarcza, aby mogła ona stanowić wyjaśnienie. Opierając się ma dwóch współczesnych propozycjach rozumienia wyjaśniania niekauzalnego, w niniejszym artykule sprawdzam, czy Berkeley dostrzegał ów problem. Wniosek, do którego dochodzę, brzmi, że żadna z tych propozycji nie ma tu zastosowania. Ostatecznie zatem nie można rozstrzygnąć, czy sposób, w jaki Berkeley posługuje się modelem ND, można utożsamić, jak tego pragnie, z wyjaśnianiem. Głównym analizowanym przeze mnie tekstem jest De Motu (1721).


Słowa kluczowe


model ND; wyjaśnianie; grawitacja; przyczyna

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Barnes, Eric. “Explanatory Unification and the Problem of Asymmetry.” Philosophy of Science 59, no. 4 (December 1992): 564–565.

Berkeley, George. “De Motu” (1721). In The Works of George Berkeley, Bishop of Cloyne, edited by A. Luce and T. E. Johnson, vol. 4, London: Thomas Nelson and Sons Ltd, 1951.

Berkeley, George. “The Principles of Human Knowledge” (1710, 1734). In The Works of George Berkeley, Bishop of Cloyne, edited by A. Luce and T. E. Johnson, vol. 2, London: Thomas Nelson and Sons Ltd, 1949.

Earman, John. World Enough and Space Time. Bradford: The MIT Press, 1992.

Friedman, Michael. “Explanation and scientific understanding.” Journal of Philosophy 71, no. 1 (January 1974): 5–19.

Hempel, Carl, Oppenheim, Paul. “Studies in the logic of explanation.” Philosophy of Science 15, no. 2 (April 1948): 135–175.

Jannson, Lina. “Explanatory asymmetries: laws of nature rehabilitated.” The Journal of Philosophy CXII, no. 11 (November 2015): 577–599.

Kitcher, Phillip. “Explanatory Unification and the Causal Structure of the World.” In Scientific Explanation, edited by Philip Kitcher and Wesley C. Salmon, Minnesota Studies in the Philosophy of Science, Minneapolis: University of Minnesota Press, 1989.

McMullin, Ernan. “Galilean Idealization.” Studies in History and Philosophy of Science Part A, 16, no. 3 (1985): 247–273.

Nelson, Alan. “Micro-Chaos and Idealization in Cartesian Physics.” Philosophical Studies 77 no. 2–3 (l995): 377–391.

Newton, Isaac. Newton’s’ s letter to Bentley, (December 10, 1692) 189.R.4.47, ff. 7-8, Trinity College Library, Cambridge, UK (October 2007 http://www.newtonproject.ox.ac.uk/view/texts/normalized/THEM00254; accessed December 10, 2018).

Newton, Isaac. Principia (1729). Trans. Bernard Cohen and Anne Whitman, Berkeley and Los Angeles: University of California Press, 1999.

Newton, Isaac. Principia (1729). Translated by Florian Cajori. Berkeley: University of California Press, 1962.

Popper, Karl. “A note on Berkeley as precursor of Mach.” British Journal for the Philosophy of Science 4, no. 13 (1953): 26–36.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


ISSN 0035-9599 (print)  
ISSN 2545-3173 (online)

Partnerzy platformy czasopism