Ocena metod rehabilitacji pooperacyjnej u chorych po endoprotezoplastyce stawu kolanowe stawu kolanowego w zakresie funkcji kończyny dolnej z uwzględnieniem propriocepcji.

Abstrakt

W zaawansowanych stadiach choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych jedynym skutecznym leczeniem jest endoprotezoplastyka, która jednak , z uwagi na swoją rozległość obciąża w fazie pooperacyjnej ogólny stan zdrowia, jak i stan operowanej kończyny dolnej. Wymaga to więc prowadzenia umiejętnej i racjonalnej rehabilitacji. Celem badań było ustalenie związku między funkcją kończyny dolnej, w tym propriocepcji u chorych po implantacji endoprotezy stawu kolanowego z powodu choroby zwyrodnieniowej, a rodzajem leczenia usprawniającego, zastosowanego u tych chorych. Materiał obejmował 45 chorych poddanych endoprotezoplastyce stawu kolanowego w okresie od października 2005 do marca 2006 w Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu CM w Bydgoszczy UMK, a następnie przydzielonych losowo do jednej z trzech 15-osobowych grup o odmiennym sposobie rehabilitacji: I-tradycyjnym, II-agresywnym i IIIproprioceptywnym. Poprawę funkcji kończyny dolnej uzyskano po 3 miesiącach w grupie II i III, w I dopiero po 6 miesiącach. Poprawę propriocepcji odnotowano już we wczesnym okresie pooperacyjnym w grupie III, zaś w pozostałych grupach wręcz pogorszenie. W kolejnych okresach obserwacji poprawa ta była istotna tylko w grupie III i dopiero po 6 miesiącach w grupie II. Przeprowadzone badania pozwoliły na wyciągnięcienastępujących wniosków:

1. Rehabilitacja proprioceptywna ma przewagę nad tradycyjnym i agresywnym modelem usprawniania chorych po endoprotezoplastyce stawu kolanowego pod względem poprawy funkcji kończyny dolnej i czucia głębokiego.

2. Najgorsze wyniki leczenia usprawniającego, w zakresie oceny funkcji kończyny dolnej i propriocepcji, daje tradycyjny model rehabilitacji