Wytyczne dla autorów

1. Rodzaje publikacji

Redakcja przyjmuje następujące typy tekstów:

– artykuły naukowe

– artykuły przeglądowe

– eseje naukowe

– recenzje książek

– sprawozdania z konferencji

– polemiki naukowe

2. Objętość tekstów

Orientacyjna objętość tekstów:

– artykuły naukowe i przeglądowe: 6000–10000 słów

– eseje naukowe, studia problemowe i krótsze teksty analityczne: 2000–6000 słów

– recenzje książek: 1000–2000 słów

– sprawozdania i polemiki: do 3000 słów

3. Wymogi formalne tekstu

Artykuł powinien zawierać:

– tytuł w języku polskim oraz w języku angielskim

– imię i nazwisko autora

– tytuł lub stopień naukowy

– afiliację naukową

– identyfikator ORCID

– adres e-mail autora

– abstrakt (150–250 słów)

– słowa kluczowe (4–6)

– tekst główny

– przypisy dolne

– bibliografię

Abstrakt i słowa kluczowe należy podać w języku polskim oraz w języku angielskim.

4. Formatowanie tekstu

Tekst należy przesłać w formacie DOC lub DOCX.

Parametry tekstu:

– czcionka: Times New Roman

– wielkość: 12 pkt

– interlinia: 1,5

– marginesy: 2,5 cm

– wcięcie pierwszego wiersza: 1,25 cm

– wyrównanie tekstu: justowanie

Przypisy dolne:

– czcionka: Times New Roman

– wielkość: 10 pkt

– numeracja ciągła w całym artykule.

Redakcja zastrzega sobie możliwość zwrotu tekstów niespełniających wymogów formalnych przed skierowaniem ich do recenzji.

5. Zasady cytowania

Przykładowe zasady cytowania i zapisu bibliografii zostały przedstawione w tabeli

W tekstach należy stosować przypisy dolne, umieszczając odnośnik przed znakiem interpunkcyjnym. Elementy opisu bibliograficznego oddziela się przecinkami.

Tytuły książek, artykułów i rozdziałów zapisuje się kursywą. Tytuły czasopism podaje się w cudzysłowie. W przypisach podaje się pełne imię i nazwisko autora.

Przy pierwszym cytowaniu należy podać pełny opis bibliograficzny.

W przypadku publikacji tłumaczonych należy podać tłumacza, stosując skrót „tłum.” umieszczony po tytule publikacji.

W dalszych odwołaniach stosuje się skrócony zapis obejmujący nazwisko autora, skrócony tytuł publikacji oraz, w miarę możliwości, numer strony. W przypadku publikacji wieloautorskich, w dalszych odwołaniach, podaje się wyłącznie nazwisko pierwszego autora, skrócony tytuł publikacji oraz numer strony.

W bibliografii nazwisko autora podaje się przed imieniem, bez użycia przecinka. W przypadku publikacji wieloautorskich zasada ta dotyczy wyłącznie pierwszego autora; pozostali autorzy zapisywani są w kolejności imię – nazwisko.

Nie stosuje się opisów skróconych typu: dz. cyt., ibidem, ibid., op. cit., jw.

Dopuszcza się użycie skrótu „tamże” wyłącznie wtedy, gdy przypis odnosi się do tej samej publikacji, co przypis bezpośrednio poprzedzający.

W przypadku publikacji elektronicznych lub artykułów naukowych pozbawionych numeracji stron pomija się oznaczenie stron. Nie stosuje się skrótu „b.s.”. Parafrazując cudzą myśl, można używać skrótu „zob.”. Redaktorów publikacji oznacza się skrótem „red.” stosowanym zarówno w przypisach, jak i w bibliografii.

Skróty stosowane w przypisach („s.”, „nr”, „red.”) pozostają niezmienne niezależnie od języka artykułu.

W przypadku artykułów w czasopismach podaje się kolejno: tytuł czasopisma, numer tomu, rok wydania (w nawiasie) oraz zakres stron. Numer zeszytu („nr”) podaje się tylko w razie potrzeby. Numer tomu podaje się przed rokiem wydania (Autor, Tytuł, „Czasopismo” tom (rok), nr x, s. xx–xx). Tytuły publikacji należy podawać w pełnym brzmieniu, zgodnie z oryginalnym zapisem, bez wprowadzania zmian w zakresie wielkości liter i interpunkcji.

Datę dostępu podaje się wyłącznie w przypadku źródeł internetowych o niestabilnym charakterze (np. strony internetowe, blogi, fora, media społecznościowe). W przypadku artykułów naukowych dostępnych online nie podaje się daty dostępu. Redakcja zaleca podawanie identyfikatora DOI, jeśli jest dostępny. Jeśli DOI nie jest dostępny, można podać adres URL.

W przypadku materiałów pochodzących z forów internetowych i mediów społecznościowych w przypisie należy podać nazwę użytkownika, rodzaj wypowiedzi (np. wpis, komentarz), tytuł wpisu, wątku lub artykułu, nazwę forum lub platformy, datę publikacji wpisu lub komentarza (w przypadku dostępności), adres URL oraz datę dostępu. W tej sytuacji nazwę użytkownika traktuje się jako oznaczenie autora wpisu. Tytuły wpisów, postów, komentarzy, filmów, wątków i materiałów internetowych zapisuje się kursywą. Nazwy platform, portali i serwisów internetowych podaje się w cudzysłowie.

W przypadku komentarzy internetowych należy zaznaczyć charakter wypowiedzi poprzez określenie „komentarz do wpisu” lub „komentarz pod artykułem” (użytkownik → komentarz → tytuł materiału → źródło → data komentarza → URL → dostęp).

Jeśli dokładna data publikacji materiału internetowego nie jest dostępna, pomija się ją w przypisie i podaje wyłącznie datę dostępu.

Materiały internetowe wykorzystywane jako materiał empiryczny nie muszą być ujmowane w bibliografii. W bibliografii można zamieścić ogólną informację o analizowanych materiałach internetowych, podając nazwę grupy, forum, bloga lub platformy, zakres czasowy materiału oraz adres URL. Nie podaje się pojedynczych wpisów ani komentarzy.

Cytaty krótkie należy ujmować w cudzysłów. Cytaty dłuższe (powyżej ok. 40 słów) należy zapisywać jako blok cytatu w osobnym akapicie, bez cudzysłowu.

Redakcja zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian redakcyjnych w zapisie bibliograficznym.

6. Materiały internetowe

Czasopismo przyjmuje artykuły wykorzystujące materiały empiryczne dostępne w Internecie, takie jak:

– fora dyskusyjne

– blogi pacjentów

– portale społecznościowe

– komentarze pod artykułami internetowymi

Materiały te mogą stanowić cenne źródło badań nad doświadczeniem choroby, narracjami pacjentów oraz społecznymi i kulturowymi aspektami medycyny.

Autorzy powinni jasno przedstawić metodologię badań, w szczególności:

– podejście metodologiczne (np. analiza tematyczna, analiza narracyjna, analiza dyskursu, netnografia)

– źródło materiału badawczego

– liczbę analizowanych wpisów

– okres, z którego pochodzi materiał

– kryteria doboru materiału

– procedurę analizy danych

W artykułach opartych na analizie materiałów internetowych dopuszcza się anonimizację pseudonimów użytkowników (np. U1, U2).

7. Struktura artykułu

W przypadku artykułów o charakterze teoretycznym lub esejów naukowych dopuszczalna jest bardziej swobodna struktura tekstu, o ile zachowana zostaje przejrzystość wywodu i jasność argumentacji. Redakcja nie narzuca jednej sztywnej struktury artykułu. Zaleca jednak, aby tekst miał przejrzysty układ i zawierał następujące elementy:

7.1. Wprowadzenie

Wprowadzenie powinno przedstawiać problem badawczy, cel artykułu oraz jego znaczenie dla badań nad humanistycznymi i społecznymi aspektami medycyny.

7.2. Kontekst teoretyczny lub przegląd literatury

Autor powinien odnieść się do najważniejszych publikacji dotyczących analizowanego zagadnienia oraz wskazać miejsce własnej analizy w istniejącej literaturze naukowej.

7.3. Metodologia badań (w przypadku artykułów empirycznych)

W artykułach opartych na badaniach empirycznych należy przedstawić zastosowane podejście metodologiczne, opisać materiał badawczy oraz sposób jego analizy.

7.4. Analiza problemu lub materiału badawczego

Główna część artykułu powinna zawierać analizę problemu badawczego lub interpretację materiału empirycznego.

7.5. Dyskusja i wnioski

Autor może odnieść wyniki analizy do literatury przedmiotu, wskazać ich znaczenie dla badań nad humanistycznymi wymiarami medycyny oraz zaproponować nowe interpretacje lub kierunki dalszych badań. W końcowej części artykułu należy podsumować najważniejsze ustalenia oraz wskazać ich znaczenie dla dalszych badań nad humanistyką medyczną.