Pedagogiczne implikacje antropologii teologicznej

Mateusz Melchior Mazurek

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/SPI.2020.1.001

Abstrakt


Autor stawia tezę, że teologiczne koncepcje człowieka, pomimo że niesprawdzalne empirycznie, mogą być inspirujące dla pedagogicznej teorii i praktyki. Wśród najważniejszych i najbardziej inspirujących twierdzeń teologicznych wyróżnia stworzenie ludzkiej duszy bezpośrednio przez Boga. Spojrzenie na człowieka jako istotę stworzoną bezpośrednio przez Nieskończoną Miłość wskazuje, że relacje (miłość) stanowią najważniejszą sferę naszego życia. Taka perspektywa pozwala konstruować adekwatną hierarchię celów, zadań oraz narzędzi wychowawczych i edukacyjnych. Zdolność do tworzenia głębokich, trwałych relacji interpersonalnych powinna być traktowana jako najważniejszy cel wychowania. Nie powinno się też zapominać, że relacje międzyosobowe są kluczowym czynnikiem (i najważniejszym narzędziem) całej edukacji. Przykładanie wielkiej wagi do technicznych warunków edukacji przy jednoczesnym lekceważeniu znacznie istotniejszych kwestii: osobowości nauczyciela/wychowawcy, może się okazać poważnym błędem.


Słowa kluczowe


antropologia; rodzina; wychowanie; chrześcijaństwo; odpowiedzialność

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Ablewicz K. (2003). Teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki antropologicznej. Studium sytuacji wychowawczej, Kraków: Wydawnictwo UJ.

Aronson E. (2002). Człowiek istota społeczna, przeł. J. Radzicki, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Baudrillard J. (2006). Społeczeństwo konsumpcyjne jego mity i struktury, przeł. S. Królak, Warszawa: Wydawnictwo „Sic!”.

Bell D. (1998). Kulturowe sprzeczności kapitalizmu, przeł. S. Amsterdamski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Dogiel G. (1992). Antropologia filozoficzna, Kraków: Instytut Teologiczny Księży Misjonarzy.

Durkheim É. (2006). Samobójstwo. Studium z socjologii, przeł. K. Wakar, Warszawa: Oficyna Naukowa.

Giddens A. (2012). Socjologia. Wydanie nowe, przeł. O. Siara, A. Sulżycka, P. Tomanek, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Grzelak S. (2009). Profilaktyka ryzykownych zachowań seksualnych młodzieży. Aktualny stan badań na świecie i w Polsce, wyd. 2 rozszerzone, Kraków: Wydawnictwo Rubikon.

Grzelak S. (red.) (2015). Vademecum skutecznej profilaktyki. Przewodnik dla samorządowców i praktyków oparty na wynikach badań naukowych, wyd. 2, Warszawa: Ośrodek Rozwoju Edukacji.

Habachi R. (1968). U źródeł człowieczeństwa, przeł. W. Sukiennicka, Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax.

Honoré C. (2011). Pod presją. Dajmy dzieciom święty spokój!, przeł. W. Mitura, Warszawa: Drzewo Babel.

Jagieła J. (2007). Narcystyczna szkoła. O psychologicznej rzeczywistości szkoły, Kraków: Wydawnictwo Rubikon.

Katechizm Kościoła Katolickiego (1994). Poznań: Pallottinum.

Kawecki I. (2004). Wiedza praktyczna nauczyciela (studium etnograficzne), Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Kręcidło J. (2007). Dlaczego Bóg uczynił Chrystusa grzechem (2 Kor 5,21)?, „Ruch Biblijny i Liturgiczny”, t. 60, nr 4, s. 273–286.

Kupisiewicz C. (1972). Niepowodzenia dydaktyczne. Przyczyny oraz niektóre środki zaradcze, wyd. 5, Warszawa: PWN.

Kupisiewicz C. (1994). Podstawy dydaktyki ogólnej, Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”.

Márquez M.I., Rossa C. (2019). Wychowanie interpersonalne, „Paedagogia Christiana”, nr 1(43), s. 419–436.

Mastalski J. (2005). Szkolne interakcje zaburzające skuteczne wychowanie, Kraków: Wydawnictwo Naukowe PAT.

Nowak M. (2001). Podstawy pedagogiki otwartej. Ujęcie dynamiczne w inspiracji chrześcijańskiej, Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL.

Nowak-Dziemianowicz M. (2006). Doświadczenia rodzinne w narracjach. Interpretacje sensów i znaczeń, wyd. 2, Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP we Wrocławiu.

Nowak-Dziemianowicz M. (2012). Edukacja i wychowanie w dyskursie nauki i codzienności, Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Okoń W. (1968). Zarys dydaktyki ogólnej, wyd. 3, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych.

Wojcieszek K. (2013). Pedagogiczne implikacje grupowych interwencji krótkoterminowych, Kraków: Wydawnictwo Rubikon.

Postman N. (2002). Zabawić się na śmierć. Dyskurs publiczny w epoce show-businessu, przeł. L. Niedzielski, Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA.

Ryk A. (2012). W poszukiwaniu pedagogicznego arché. Zarys systemów pedagogicznych, Kraków: Wydawnictwo Naukowe UP.

Sztompka P. (2012). Socjologia. Analiza społeczeństwa, wyd. 2, Kraków: Wydawnictwo Znak.

Śliwerski B. (2004). Współczesne teorie i nurty wychowania, wyd. 4, Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Śnieżyński M. (1995). Nauczanie wychowujące, Kraków: Wydawnictwo Naukowe PAT.

Tchorzewski A.M. de (2002). Wychowanie na tle różnych koncepcji rzeczywistości społecznej, [w:] A.M. de Tchorzewski (red.), Współczesne konteksty wychowania. W kręgu pytań i dyskusji, Bydgoszcz: Wers.

Tchorzewski A.M. de (2016). Wstęp do teorii wychowania, Kraków: Akademia Ignatianum; Wydawnictwo WAM.

Tchorzewski A.M. de (2017). Imperatyw pedagogiczny jako element strategii wychowawczej, „Studia Paedagogica Ignatiana”, t. 20, nr 2, s. 61–84.

Wojcieszek K. (2019). Program profilaktyczny dla rodziców „Dżungla”. Struktura, zasady i możliwości zastosowania, „Studia Paedagogica Ignatiana”, t. 22, nr 3, s. 39–50.

Woliński P. (2016). Abdykacja rodziców z funkcji wychowawczych. Wykład wygłoszony podczas III Kongresu Życia i Rodziny 31.03.2016 r. w Warszawie, https://www.youtube.com/watch?v=0mCXtQw2pA4.

Zwoliński A. (2013). Samobójstwo jako problem osobisty i publiczny, Kraków: Wydawnictwo WAM.

Żylińska M. (2013). Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi, Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Aktualne numery
ISSN 2450-5358

e-ISSN 2450-5366

Poprzedni: ISSN 2299-4890

Partnerzy platformy czasopism