Radość życia istotną cechą nauczyciela wychowawcy z perspektywy systemu prewencyjnego Jana Bosko

Stanisław Chrobak

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/PCh.2014.026

Abstrakt


Problematyka wychowawcza dotyczy zawsze konkretnego człowieka. O księdzu Bosko mówi się jako o jednym z największych współczesnych wychowawców, który jako praktyk i człowiek czynu opracował ponadczasową metodę wychowawczą, opartą na trójmianie „rozum – religia – miłość” i którą można zdefiniować poprzez jego krótkie zdanie: „Wychowanie jest sprawą serca”. Wychowawca uczestniczy więc w życiu młodzieży, interesuje się jej problemami, stara się poznać jej zapatrywania, uczestniczy w jej życiu sportowym i kulturalnym, w jej rozmowach. W takim klimacie „pedagogicznej obecności” znamienne są słowa Jana Bosko, będące kwintesencją radości wychowywania: „Jest mi tu dobrze z wami, przebywanie z wami to moje życie”. Indywidualne doświadczenie radości zostaje udoskonalone i wzmocnione odmienną wrażliwością na drugiego człowieka. Radość życia jest istotnym czynnikiem nie tylko sensotwórczym, ale i osobotwórczym. Radość nie jest ucieczką od teraźniejszości. Stanowiąc siły napędowe wszelkich wysiłków wychowawczych, sprzyja budowaniu właściwego klimatu wychowawczego.


Słowa kluczowe


wychowanie; system prewencyjny; rozum; religia; miłość wychowawcza; radość

Pełny tekst:

PDF

##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN 1505-6872 (print)
ISSN 2451-1951 (online)

Partnerzy platformy czasopism