Komunikacja w rodzinie: od interakcji do osobowej relacji (perspektywa personalistyczna)

Agata Celińska-Miszczuk, Lidia Anna Wiśniewska

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/PCh.2013.033

Abstrakt


Celem artykułu jest zaprezentowanie podstawowych zagadnień związanych z komunikacją w rodzinie z perspektywy personalistycznej. Inspiracją stała się koncepcja charakteru Williama Sterna. Jest to perspektywa odmienna od dotychczasowych ujęć procesu komunikacji, analizujących jego strukturę/przebieg lub też jego wpływ na funkcjonowanie człowieka. Nie koncentruje się ona na samym procesie czy przedmiocie procesu komunikacji, lecz na podmiocie tego procesu – na charakterologicznej dojrzałości członków rodziny. Charakter człowieka (zgodnie ze stanowiskiem Sterna) jest podstawą ustosunkowania człowieka do świata, wyrażanego w działaniu. Przyjmujemy, że charakter będzie wyrażał się również w określonej formie komunikacji członków rodziny: niedojrzałej – interakcyjnej lub też w dojrzałej – dialogicznej, osobowej relacji. Taka perspektywa może dopełnić dotychczasowe ujęcia. Może okazać się również inspirująca dla specjalistów pracujących z rodziną.


Słowa kluczowe


komunikacja; charakter; dojrzałość; rodzina; Stern William

Pełny tekst:

PDF

##plugins.generic.alm.title##

##plugins.generic.alm.loading##

Metrics powered by PLOS ALM






ISSN 1505-6872 (print)
ISSN 2451-1951 (online)

Partnerzy platformy czasopism