Kim (czym) jest zwierzę i kto (co) jest zwierzęciem? Garść uwag językowych

Tomasz Nowak

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LinCop.2013.009

Abstrakt


Tytułowe wyrażenie nie było jak dotąd przedmiotem szerszej refleksji językoznawczej. Autor artykułu stawia sobie za cel zdyscyplinowany opis jednostki zwierzę pod kątem jej znaczenia oraz łączliwości. Zdaniem autora, otrzymane wyniki wskazują na to, jakie miejsce zajmują zwierzęta na drabinie bytów.


Słowa kluczowe


semantyka; fenomenologia lingwistyczna; rzeczownik; zwierzę

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


AITCHISON J., 1991, Ssak, który mówi. Wstęp do psycholingwistyki, Warszawa: PWN.

BOGUSŁAWSKI A., 1988, Język w słowniku. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–

–Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk.

BOGUSŁAWSKI A., 1996a, Logiczne, nielogiczne, pozalogiczne, Przegląd Humanistyczny 40/5, s. 109–142.

BOGUSŁAWSKI A., 1996b, Świętość jakości życia?, Przegląd Humanistyczny 40/2, s. 1–38.

BOGUSŁAWSKI A., 1997, Do świata przez język, Przegląd Humanistyczny 41/2, s. 103–

–129.

BOGUSŁAWSKI A., 2001, O pozytywnej stronie granic poznania, w: A. Horecka, J. Jadacki (red.), U progu trzeciego tysiąclecia. Człowiek – Nauka – Wiara, Warszawa: Semper, s. 209–245.

BOGUSŁAWSKI A., 2002, Światopogląd i wiedza (glosa do pewnej dyskusji), Przegląd Humanistyczny 46/2, s. 1–30.

BOGUSŁAWSKI A., 2004, Rezygnacja i nadzieja filozofów, Przegląd Humanistyczny 48/2, s. 1–26.

BOGUSŁAWSKI A., 2007, A Study in the Linguistics-Philosophy Interface, Warszawa: BEL Studio .

DANIELEWICZOWA M., 2002, Wiedza i niewiedza. Studium polskich czasowników epistemicznych, Warszawa: Katedra Lingwistyki Formalnej UW.

DURAJ-NOWOSIELSKA I., 2007, Robić coś i coś powodować. Opozycja agentywności i kauzatywności w języku polskim, Warszawa: Wydział Polonistyki UW.

GLEASON J. B., RATNER N. B., 2005, Psycholingwistyka, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

GRIFFIN D. R., 2004, Umysły zwierząt. Czy zwierzęta mają świadomość?, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

GROCHOWSKI M., 1982, Zarys leksykologii i leksykografii. Zagadnienia synchroniczne, Toruń: Wydawnictwa UMK.

GROCHOWSKI M., 1993, Konwencje semantyczne a definiowanie wyrażeń językowych, Warszawa: Zakład Semiotyki Logicznej UW.

ISJP: BAŃKO M. (red.), 2000: Inny słownik języka polskiego, t. 1–2, Warszawa: PWN.

KRIPKE S., 2006, Nazywanie a konieczność, Warszawa: PAX.

MARKOWSKI A., 1992, Leksyka wspólna różnym odmianom języka, Wrocław: Wiedza o Kulturze.

MAYR E., 2002, To jest biologia. Nauka o świecie ożywionym, Warszawa: Prószyński i S-ka.

NOWAK T., 2012, Co to jest życie? Preliminaria semantyczne, Linguistica Copernicana 1(7), s. 191–208.

NOWAK T., 2013, Od przesłanki do konkluzji. Polskie czasowniki wnioskowania, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

SIATKOWSKA E., 1976, Zachodniosłowiańskie zawołania na zwierzęta (stan obecny, funkcje historyczne, stosunek do systemu językowego), Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.

SPAEMANN R., 2001, Osoby. O różnicy między czymś a kimś, Warszawa: Oficyna Naukowa.

SS-G: POLAŃSKI K. (red.), 1980–1992, Słownik syntaktyczno-generatywny czasowników polskich, t. 1–5, Wrocław–Warszawa–Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN.

USJP: DUBISZ S. (red.), 2003, Uniwersalny słownik języka polskiego, t. 1–6, Warszawa: PWN.

WIERZBICKA A., 1970, Semantyka zdań o zwierzętach, Pamiętnik Literacki, z. 1, s. 199–218.

WIERZBICKA A., 1993, Nazwy zwierząt, w: J. Bartmiński, R. Tokarski (red.), O definicjach i definiowaniu, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, s. 251–267.

WIERZBICKA A., 2006, Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

ZARĘBA A., 1983, Pisma polonistyczne i slawistyczne, Warszawa–Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

ZARON Z., 1998, Czy zwierzę to ktoś? Językowe dowody podmiotowości zwierząt, Prace Filologiczne, t. 43, s. 507–515.

ZARON Z., 2009, Problemy składni funkcjonalnej, Warszawa: Wydział Polonistyki UW.

ZARON Z., 2011, Ktoś to znaczy kto? O językowym statusie roślin, Poradnik Językowy, z. 1, s. 121–130.








ISSN 2080-1068 (print)
ISSN 2391-7768 (online)

Partnerzy platformy czasopism