Wymowa tutej, dzisiej

Witold Mańczak

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LinCop.2012.008

Abstrakt


W niektórych słowach polskich końcowe ‑aj jest wymawiane jak ‑ej, np. daj > dej, dzisiaj > dzisiej, tutaj > tutej, wczoraj > wczorej, bodaj > bodej. Uważa się, że ta wymowa jest pochodzenia gwarowego lub regionalnego. Natomiast zdaniem autora niniejszego artykułu przejście ‑aj w ‑ej nie jest regularną zmianą fonetyczną, ale przejawem zjawiska, które on nazywa nieregularnym rozwojem fonetycznym spowodowanym frekwencją.

Słowa kluczowe


zmiana ‑aj w ‑ej; wymowa gwarowa i regionalna; nieregularny rozwój fonetyczny spowodowany frekwencją

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Dejna K., 1973, Dialekty polskie, Wrocław: Ossolineum.

Dunaj B., 1989, Język mieszkańców Krakowa, cz. I, Zagadnienia teoretyczne, fonetyka, fleksja, Kraków: Nakł. Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Gruchmanowa M., Witaszek-Samborska M., Żak-Święcicka M., 1986, Mowa mieszkańców Poznania, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.

Kurcz I., Lewicki A., Sambor J., Szafran K., Woronczak J., 1990, Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej, Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN.

Mańczak W., 1969, Le développement phonétique des langues romanes et la fréquence, Kraków: Uniwersytet Jagielloński.

Mańczak W., 1977, Słowiańska fonetyka historyczna a frekwencja, Kraków: Uniwersytet Jagielloński.

Mańczak W., 1987, Frequenzbedingter unregelmäßiger Lautwandel in den germanischen Sprachen, Wrocław: Ossolineum.

Mańczak W., 2011, Etymologia przyimka dla a nieregularny rozwój fonetyczny spowodowany frekwencją, Prace Filologiczne 60, s. 189–195.








ISSN 2080-1068 (print)
ISSN 2391-7768 (online)

Partnerzy platformy czasopism