Projekt strukturalnej klasyfikacji ciągów wtrąconych

Andrzej Moroz

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LinCop.2009.008

Abstrakt


This  text  attempts  at  classifying  Polish  parenthetical  remarks.  Such  syntactic strings are a part of predication, although they are bilateraly isolated with respect to it. Parenthetical strings are divided into five classes in accordance with the following criteria: formal  relation  to  the main constituent, distributional equivalence with  respect  to  the main constituent, attachment to the main sentence through componential connotation, and ability  to  realize  independent predication. These properties enable distinguishing the following five classes: a) improper parenthetical strings distributionally equivalent to an appropriate component of the main string; b) improper parenthetical strings with co-occurring components; c) improper parenthetical strings without co-occurring components; d) syntactically independent proper parenthetical strings; e) syntactically dependent proper parenthetical strings.


Słowa kluczowe


składnia formalna; wtrącenie; wyrażenie parentetyczne; klasyfikacja wtrąceń

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


ANDREJEWICZ U., 2001, Jeszcze raz o pojęciu frazy, w: W. Gruszczyński, U. Andrejewicz, M. Bańko, D. Kopcińska (red.), Nie bez znaczenia... Prace ofiarowane Profesorowi Zygmuntowi Saloniemu z okazji jubileuszu 15000 dni, Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 41–46.

BĄBA S., MIKOŁAJCZAK S., 1973, Parenteza we współczesnej prozie polskiej (klasyfikacje i funkcje), w: W. Kuraszkiewicz, T. Witczak (red.), Studia Polonistyczne I, Poznań: Wyd. Naukowe UAM, s. 7–31.

DOBACZEWSKI A., 1998, Cechy składniowe i semantyczne polskich dopowiedzeń potwierdzających, Warszawa: Katedra Lingwistyki Formalnej UW.

GÓRNY W., 1966, Składnia przytoczenia w języku polskim, Warszawa: PIW.

GROCHOWSKI M., 1983, Metatekstowa interpretacja parentezy, w: T. Dobrzyńska, E. Janus (red.), Tekst i zdanie, Wrocław: Ossolineum, s. 247–258.

GROCHOWSKI M., 1986, Polskie partykuły. Składnia, semantyka, leksykografia, Wrocław: Ossolineum.

GROCHOWSKI M., 1987, O miejscu interiekcji w systemie gramatycznym języka (na przykładzie współczesnego języka polskiego), Prilozi 12, 2, Skopje: MANU, s. 51–59.

GROCHOWSKI M., 2004, Jednostki leksykalne o postaci ba jako komentarz metatekstowy ,Poradnik Językowy, z. 2, s. 18–26.

KALLAS K., 1980, Grupy apozycyjne we współczesnym języku polskim, Toruń: Wyd. UMK.

KAŁKOWSKA A., 1998, Funkcja tekstotwórcza zdań z członami dyslokowanymi – w perspektywie kotrastywnej, w: J. Bartmiński, B. Boniecka (red.), Tekst. Problemy teoretyczne, Lublin: Wyd. UMCS, s. 89–98.

KAŁKOWSKA A., 2003, Parenteza jako składnik tekstu polifonicznego, w: I. Bobrowski (red.) Anabasis. Prace ofiarowane Profesor Krystynie Pisarkowej, Kraków: Wyd. Lexis, s. 107–119.

KAWKA M., 1988, Bo metatekstowe, Polonica XIII, s. 65–83.

KLEMENSIEWICZ Z., 1946, Gramatyka współczesnej polszczyzny kulturalnej w zarysie, Wrocław: Książnica – Atlas.

MAKARSKI W., 1971, O zestawieniu z parentezą, Roczniki Humanistyczne KUL 19/1, s. 351–370.

MAKARSKI W., 1976, O typach wypowiedzeń zestawionych, Roczniki Humanistyczne 24/1, s. 297–301.

MARCJANIK M., 1978, Wtrącenia nawiasowe we współczesnej prasie, Poradnik Językowy, z. 6, s. 261–268.

MOROZ A., 2007, Uwagi o ciągach parentetycznych rzecz jasna, Język Polski LXXXVII, z. 4–5, s. 285–293.

SALONI Z., ŚWIDZIŃSKI M., 1998, Składnia współczesnego języka polskiego, Warszawa: Wyd. Naukowe PWN.

STARZEC A., 1994, Metatekst w tekst