Homo Dynamicus: A Sketch from Victorine Anthropology - Libowski, Łukasz (Teologia i Człowiek, 2024)
Homo Dynamicus. Szkic z antropologii wiktoryńskiej W artykule odpowiadam na pytanie o to, jak postrzegali człowieka wiktoryni, czyli kanonicy regularni, którzy żyli w podparyskim opactwie św. Wiktora założonym przez Wilhelma z Champeaux. Złoty okres rozwoju formacji, jaką tworzyli, przypada na wiek XII. W tekście opieram się na dziełach Hugona ze św. Wiktora, początkodawcy programu wiktoryńskiego, którego idee rozwijali potem wiktoryni kolejnych generacji. Zasadnicza teza przedkładanego opracowania brzmi następująco: człowiek jest dla wiktorynów bytem dynamicznym – stąd tytułowe wyrażenie homo dynamicus. Studium rozpada się na dziewięć części. W każdej z nich omawiam zwięźle jeden z wymiarów dynamizmu, jaki właściwy jest w przekonaniu autorów wiktoryńskich człowiekowi: (1) ad Deum; (2) ad intra; (3) ad renovationem; (4) ad beatitudinem; (5) ad virtutem; (6) ad sapientiam; (7) ad amorem; (8) ad proximum atque societatem; (9) ad unitatem sive harmoniam sive pulchritudinem.