Liturgia źródłem chrześcijańskiego działania - Niemira, Artur (Teologia i Człowiek, 2012)
Życie moralne chrześcijanina rodzi się z doświadczenia spotkania z Chrystusem i w tak przeżywanej relacji znajduje swoje uzasadnienie. Encyklika Jana Pawła II Veritatis splendor, podkreślając ścisły związek pomiędzy wolnością, prawdą a dobrem wypowiada się na temat ostatecznej prawdy o człowieku wskazując na Chrystusa jako fundamentalną zasadę chrześcijańskiego działania. Naśladowanie Chrystusa, kontemplacja Jego oblicza, uczestnictwo w życiu Bożym są fundamentem godności człowieka i jego prawdziwej wolności. Liturgia stanowiąca prawdziwe centrum życia Kościoła, jako święte działanie, w którym człowiek buduje relację z Bogiem, pozwala doświadczyć wskazanych tu elementów prawdziwej wolności. Spotkanie z Jezusem w liturgii, uczestnictwo w Misterium Paschalnym, rodzi bowiem nie tylko prawdę do wierzenia, ale także prawdę, którą trzeba żyć. W ten sposób liturgia jawi się jako źródło prawdziwej wolności człowieka, gdzie w konsekwencji wierzący uczy się realizować w pełni swoje człowieczeństwo. Można więc śmiało stwierdzić, że chrześcijańskie działanie, naśladowanie Chrystusa i moralna odpowiedzialność zyskują swoje źródło w przeżywanej liturgii, ale również na liturgii weryfikuje się ich autentyzm. Życie moralne domaga się więc rozwijania dialogu z Bogiem, rozkwitu życia sakramentalnego, by chrześcijanin mógł stać się znakiem obecności Boga w świecie. Wypływa stąd wymóg stałej formacji wierzącego: ludzkiej i chrześcijańskiej, a w niej moralnej, duchowej i liturgicznej, dla godnego dawania odpowiedzi na Boże powołanie.